«و أوحی ربّک إلی النّحل أن اتّخذی من الجبال بیوتاً و من الشجر و ممّا یعرشون؛و پروردگار تو به زنبور عسل «وحی» (و الهام غریزی) نمود که:«از کوه‌ها و درختان و داربست‌هایی که (مردم) می‌سازند،خانه‌هایی برگزین.(سوره نحل،آیه 68)


«ثم کلی من کل الثّمرت سبل ربّک ذللا؛سپس از تمام ثمرات (و شیره گلها) بخور و راه‌هایی را که پروردگارت برای تو تعیین کرده است،براحتی بپیما».(سوره نحل،آیه 69)
[«وان فِرِش» در سال 1973 جایزه نوبل را به دلیل تحقیق در زمینه رفتار و ارتباط زنبورها دریافت کرد].


زنبور،بعد از کشف هر باغ یا گل جدید برمی‌گردد و زنبوران دیگر را از جهت و نقشه دقیق آن محل آگاه می‌کند.این کار آنها،به عنوان رقص زنبور شناخته شده است.معنای حرکات زنبور که به قصد انتقال اطلاعات،بین زنبورهای کارگر است،با استفاده از عکس و روش‌های دیگر کشف شده است.قرآن در آیه بالا،ذکر می‌کند که چگونه زنبور با مهارت مسیرش را می‌یابد.


زنبور کارگر یا سرباز، یک زنبور مؤنث است.در سوره نحل آیه‌های 68 و 69 از جنس مؤنث برای زنبور استفاده می‌شود (فسلکی و کلی)،نشان می‌دهد که زنبوری که خانه‌اش را برای جمع آوری غذا ترک می‌کند.زنبور مونث است.به عبارت دیگر،زنبور کارگر یا سرباز،زنبور مؤنث است.در نمایشنامه شکسپیر «هنری چهارم»،برخی از شخصیت‌ها راجع به زنبور صحبت می‌کنند و ذکر می‌کنند که زنبورها سرباز هستند و اینکه آنها پادشاهی دارند.این،چیزی است که مردم در زمان شکسپیر فکر می‌کردند؛آنها فکر می‌کردند که زنبورهای کارگر مذکر هستند و هنگامی که به خانه می‌روند باید جوابگوی شاه باشند.به هر حال این درست نیست.زنبورهای کارگر مونث هستند و آنها به زنبور شاه گزارش نمی‌دهند بلکه به ملکه گزارش می‌دهند.تحقیقات 300 سال اخیر،به کشف این امر انجامید.


عسل خاصیت درمانی دارد

زنبور عسل،شهد گل‌های مختلف و میوه‌ها را می‌نوشد و سپس عسل می‌سازد که عسل در لانه‌های مومی ذخیره می‌شود.چند قرن پیش بود که انسان متوجه شد که عسل از شکم زنبور به دست می‌آید،قرآن 1400 سال پیش به این حقیقت در آیه زیر اشاره کرده است.


«یخرج من بطونها شراب مختلف الوانه فیه شفاء للنّاس؛از درون شکم آنها،نوشیدنی با رنگ‌های مختلف خارج می‌شود که در آن،شفا برای مردم است».(سوره نحل،آیه 69)


ما اکنون می‌دانیم که عسل خاصیت درمانی و همچنین مقدار کمی هم خاصیت ضدعفونی کنندگی دارد.روس‌ها،در جنگ جهانی دوم،از عسل برای پوشش زخم خود استفاده می‌کردند.به این ترتیب،زخم،رطوبت خود را حفظ می‌کرد و جای زخم خیلی نمی‌ماند.


همچنین به دلیل غلظت عسل،قارچ یا باکتری در زخم رشد نمی‌کرد.به فردی که از حساسیت گیاه خاصی رنج می‌برد، می‌توان عسلی که از همان گیاه ساخته شده است، داد تا نسبت به آن حساسیت مقاوم شود.عسل از لحاظ قند و میوه و ویتامین K غنی است.پس دانش قرآن در رابطه با عسل،منشاءو خصوصیات آن بسیار از زمان خود جلوتر بوده است.




The Quran and Modern Science

The Bee
زAnd thy Lord taught the bee To build its cells in hills,On trees, and in(menصs) habitations; Then to eat of all The produce (of the earth), And find with skill the spacious Paths of its Lord.س The Quran (16:68 - 69)
Von - Frisch received the Nobel Prize in 1973 for his research on the behaviour and communication of the bees. The bee, after discovering any new garden or flower, goes back and tells its fellow bees the exact direction and map to get there, which is known as زbee danceس. The meanings of this insectصs movements that are intended to transmit information between worker bees have been discovered scientifically using photography and other methods. The Quran mentions in the above verse how the bee finds with skill the spacious paths of its Lord.
The worker bee or the soldier bee is a female bee. In Soorah Al - Nahl chapter no. 16, verses 68 and 69 the gender used for the bee is the female gender (faصsluki and kuli), indicating that the bee that leaves its home for gathering food is a female bee. In other words the soldier or worker bee is a female bee. In fact, in Shakespeareصs play, زHenry the Fourthس, some of the characters speak about bees and mention that the bees are soldiers and that they have a king. That is what people thought in Shakespearean times. They thought that the workder bees are male bees and they go home and are answerable to a king bee. This, however, is not true. The worker bees are females and they do not report to a king bee but to a queen bee. But it took modern investigations in the last 300 years to discover this



منبع : مجله بشارت مرداد و شهریور 1386، شماره 60 ، نویسنده دکتر ذاکر نیک زاد