تالار دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله Arabic English Persian
بازیابی رمز
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2
  1. #1

    عدم تاثیر ذکورت و انوثت در خطابات الهی




    کتاب: زن در آینه جلال و جمال، ص 91

    نویسنده: آیة الله جوادی آملی

    قرآن از نظر محتوا، می فرماید: کمالات انسانی، در مبدا شناسی، معاد شناسی، و وحی ورسالت شناسی است، یعنی کمال، در داشتن جهان بینی الهی است، به این معنا که: جهان، آغازی دارد به نام «خدا واسماء حسنای او» وانجامی دارد به نام «معاد» وقیامت ودوزخ وبهشت و... وبین این آغاز وانجام، «صراط مستقیمی » است. که مساله وحی ونبوت در این صراط مستقیم است.
    چون در متن جهان بیش از مبدا ومعاد ورابطه بین مبدا ومعاد چیزی نیست، لذا اصول دین هم بیش از سه اصل نیست، اول، مبدا شناسی; دوم، معادشناسی; سوم، پیامبرشناسی، واین جمله که از امیرالمؤمنین... نقل شده است:
    «رحم الله امرء عرف من این و فی این و الی این »
    خدای رحمت کند کسی را که بداند از کجا ودر کجا وبه کجاست.
    گفته اند ناظر به این سه اصل دینی است، ودر فهمیدن این سه اصل ذکورت وانوثت شرط نیست، یعنی نه مذکر بودن شرط است ونه مؤنث بودن مانع. انبیا هم که انسانها را به این سه اصل دعوت نموده اند نه دعوتنامه ای برای خصوص مردها فرستاده اند ونه زنها را از شرکت در این مراسم محروم داشته اند.
    وقتی قرآن کریم از زبان پیامبر اکرم صلی الله علیه واله فرماید:
    ادعو الی الله علی بصیرة انا و من اتبعنی (1)
    من وهر که از من پیروی کرد دعوت می کنیم به سوی خدا واز روی بصیرت.
    این دعوت، شامل همه انسانهاست، واگر پیامبری دعوتنامه برای یک مرد به عنوان زمامدار یک کشور می نویسد، پیامبر دیگری هم دعوتنامه برای یک زن به عنوان زمامدار یک کشور می نویسد. اگر رسول خداصلی الله علیه و اله زمامداران مرد را به اسلام دعوت کرد، سلیمان سلام الله علیه هم زمامدار زن را به اسلام فراخواند، هم دعوتها عام اند وهم مدعوها، وهیچ اختصاصی در بین نیست.

  2. #2



    لسان قرآن، لسان فرهنگ محاوره

    گرچه ذات اقدس اله درباره کیفر اعمال، می فرماید:
    کل امرء بما کسب رهین (2)
    هرکس در گرو کسب وکار خود است.
    اما این «امرء» در مقابل «امرئه » نیست، بلکه فرهنگ محاوره این است که از انسان به عنوان «مردم » یاد شود، نه به عنوان مرد در مقابل زن. وقتی زن ومرد در صحنه انقلاب حضور پیدا کردند، می گویند: مردم ایران، انقلاب کردند ویا اگر زن ومرد نسبت به یک مطلبی سؤال دارند گفته می شود «مردم » چنین می گویند، این مردم یعنی «توده ناس » نه این که مرد در مقابل زن باشد. بنابراین، در این آیه که می فرماید:
    کل امرء بما کسب رهین یعنی، هر مردی در برابر کسب خود مرهون است ودرگرو کار خود است، منظور مرد در مقابل زن نیست، چه این که همین معنا را در آیه ای دیگر با تعبیر «نفس » بیان می کند ومی فرماید:
    کل نفس بما کسبت رهینة (3)
    هر نفسی گروگان کاری است که انجام داده است.
    یعنی، هر جانی خواه مرد و خواه زن در برابر کسبش مرهون است. و گاهی تعبیر به «انسان » دارد و می فرماید:
    لیس للانسان الا ما سعی و ان سعیه سوف یری ثم یجزیه الجزاء الاوفی (4)
    نیست برای انسان جز آنچه تلاش نموده است، ونتیجه تلاش خود را به زودی می بیند، سپس هرچه تمامتر پاداش داده می شود.
    بنابراین، مساله جزا وجریان معاد اختصاص به گروه خاص ندارد، وچون معاد بازگشت به همان مبدا است، لذا هر انسانی در برابر کار خود مسؤول است ودر اینجا زن ومرد دخیل نیست، در مبدا شناسی وتقرب به مبدا هم همچنین. اینها تعبیرات معنوی قرآن کریم است.
    پی نوشت ها:
    1. یوسف، 108.
    2. طور، 21.
    3. مدثر، 38.
    4. نجم، 40 -39.

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •