«ابوالفضل خوش‌منش»، پژوهشگر و مؤلف كتاب‌های قرآنی روز يكشنبه، 30 آبان‌ماه، در دومين نمايشگاه دستاوردهای قرآنی و حديثی جامعةالمصطفی‌(ص) و مراكز هم‌سو در قم، طی نشستی با حضور طلاب خارجی، به‌ويژه طلاب كشور كنگو، به بررسی آموزش قرآن پرداخت.

به گزارش خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا)، در اين نشست كه در محل غرفه اداره قرآن و حديث مجتمع آموزش عالی امام خمينی(ره) برگزار شد، ابوالفضل خوش‌منش، نويسنده كتاب «حمل قرآن؛ پژوهشی در روش‌شناسی تعليم و تحفيظ قرآن كريم»، همچنين با مروری بر نقش داعيان قرآنی در دو سده اخير به معرفی كتاب خود پرداخت.

وی گفت: اين كتاب در پی آن است تا با نگاهی آسيب‌‌شناسانه به روش‌های موجود تعليم قرآن مجيد بپردازد و اين نكته را مورد توجه قرار دهد كه بايد به سمت روش‌هايی در آموزش قرآن حركت كنيم كه موجب ايجاد انس مخاطب با قرآن كريم و تدبر در آن شود.

عضو هيئت علمی دانشگاه اراك افزود: اين كتاب پژوهشی به دنبال آن بوده است تا ببيند شيوه آموزش پيامبر اكرم(ص) به‌عنوان نخستين معلم قرآن كريم چگونه بوده است تا بر اين اساس ببينيم «آيا بهترين شيوه تعليم و تعلم قرآن كه همان شيوه پيامبر(ص) است، دنبال شده و يا انحرافی در امر آموزش قرآن اتفاق افتاده است؟»

خوش‌منش در ادامه تأكيد كرد: يكی از مسائل مهم در آموزش قرآن اين است كه امروزه علاقه‌مندان اين كتاب عظيم آسمانی با حفظ قرآن، آيات آن را در ذهن خود جای می‌دهند؛ در حالی كه لازم است تا با «حمل قرآن» آيات اين كتاب هدايت را در قلب و جان خود جای دهيم؛ اين‌گونه است كه بر اساس حديث شريف، كسی كه قرآن را می‌خواند و با آن انس می‌گيرد، قرآن با گوشت و خون او آميخته و عجين می‌شود و اين آميختگی باعث می‌شود تا تأثيرگذاری قرآن بر انسان و تأثيرپذيری انسان از قرآن به اوج خود برسد.

وی در بخش ديگری از اين نشست به مسئله زبان قرآن پرداخت و گفت: قرآن خود دارای زبان است؛ اكثراً ما فكر می‌كنيم زبان قرآن، عربی است؛ حال آن كه اين كتاب به «لسان عربی مبين» نازل شده كه غير از زبان عربی عادی است و از آنجا كه هر زبانی دارای الفبای آموزشی است، زبان عربی مبين قرآن نيز در حزب مفصل قرآن، يعنی از سوره مباركه قاف تا پايان قرآن، حكم متن آموزشی قرآن را دارد.

اين نشست كه به سه زبان عربی، فرانسه و فارسی برگزار شد، با پاسخ به سؤالات طلاب حاضر توسط خوش‌منش همراه بود.

آخرین موضوعات ارسالی این تالار: