تالار دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله Arabic English Persian
بازیابی رمز
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2
  1. #1

    خجالت گرداوری قرآن





    تلاش های انجام گرفته برای جمع و تدوین قرآن
    اگر بخواهم پاسخ كامل اين سؤال را بنويسم چند جلد كتاب خواهد شد. پس فهرست تلاش هاى انجام گرفته درباره تدوين قرآن را مى نويسم و در پايان پاسخ، چند كتاب معرفى مى كنم. اگر خواستيد آن كتاب ها را بخوانيد تا آگاهى تان اضافه شود. برخى از اين تلاش ها عبارتند از:
    1. جمع حضرت على(عليه السلام); آن حضرت علاوه بر اين كه قرآن را در زمان پيامبر جمع آورى نمود، پس از رحلت پيامبر نيز قرآن را جمع آورى كرد، كه به "مصحف على(عليه السلام)" مشهور شد. حضرت على مصحف فوق را به مردم ارائه كرد، ولى حاكمان وقت كه جاى پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) را تصاحب كرده بودند از پذيرفتن اين مصحف خوددارى كردند.
    2. جمع چند تن ديگر از ياران پيامبر در زمان حيات حضرت محمد(صلى الله عليه وآله وسلم); چنان كه در برخى از روايات آمده عده اى از ياران پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) قرآن را گردآورى كرده بودند، كه از جمله مى توان به زيد بن حارثه، ابى بن كعب و... اشاره كرد.
    3. تدوين قرآن در زمان ابوبكر: برابر برخى از روايات ابوبكر عده اى از ياران پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) را مأمور كرد، تا قرآن را تدوين كنند; و آنان اين كار را انجام دادند.
    4. تدوين قرآن در زمان عثمان; در اين زمان با توجه به اين كه كشور اسلامى گسترش زيادى پيدا كرده بود، عثمان براى آن كه همه قرائت هاى قرآن يك سان شود، دستور داد قرآنى تدوين و نوشته شود و از آن چندين نسخه تهيه و آن را به ساير شهرها فرستاد و نسخه اصلى كه "نسخه امام" ناميده مى شد در مدينه نگهدارى مى شد.
    5. در سال هاى بعدى نيز قرآن هاى متعددى با اعراب و با خط زيبا نوشته شد، كه هم اكنون برخى از اين قرآن ها در موزه ها موجود است. براى آگاهى بيشتر مى توانيد به كتاب هاى تاريخ قرآن، نوشته آية الله معرفت، درسنامه علوم قرآنى، نوشته حسين جوان آراسته، دانشنامه قرآن و قرآن پژوهى كه به وسيله بهاء الدين خرمشاهى گردآورى شده، مراجعه كنيد.


    آخرین موضوعات ارسالی این تالار:


  2. #2

    راهنما جمع قرآن




    حضرت على(عليه السلام) نخستين كسى بود كه پس از وفات پيامبراكرم(صلى الله عليه وآله) قرآن را با ويژگى هاى خاصّى جمع آورى كرد و آن را بر ابوبكر و مسلمانان عرضه كرد; امّا آنان نپذيرفتند و گفتند: ما را به چنين كتابى نياز نيست. (1)
    بى شك تمام قرآن در مدت 23 سال، به مناسبت هاى مختلف نازل شد، و همه آن در قلب مقدس پيامبراكرم(صلى الله عليه وآله وسلم)جاى گرفت و با تبليغ آن حضرت، بسيارى از صحابه آن را نوشته، يا حفظ مى كردند. بسيارى از محققان اسلامى عقيده دارند كه قرآن در زمان خود پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم) به ترتيب كنونى گردآورى شده است (2)كه يكى از حكمت هاى آن، ارتباط خاصى است كه ميان انتهاى هر سوره با ابتداى سوره ديگر وجود دارد و امين الاسلام طبرسى در مجمع البيان، در ابتداى سوره ها به برخى از آنها اشاره كرده است، اگر اين نظريه را بپذيريم تنها كارى كه در زمان عثمان انجام گرفت، اين بود كه چون در آن عصر، اسلام گسترش يافته و با اختلاف لهجه هاى اهل حجاز، شام و عراق، قرائت هاى مختلفى در قرآن پديدار شده بود، وى قرائت مشهورى را كه ميان مسلمانان معمول و متعارف بود، انتخاب و سپس دستور داد كه همه از آن قرائت پيروى كنند و ديگر قرآن ها را از رسميت انداخت (3) و اين اقدام، بنا به درخواست صحابه انجام گرفت. (4)
    با اين بيان روشن مى شود كه ترتيب آيات قرآن، براساس وحى و دستور پيامبراكرم(صلى الله عليه وآله وسلم) صورت گرفته و اين، نشانه توقيفى بودن ترتيب آيات است. در اين باره رواياتى نقل شده كه پيامبر به برخى كاتبان قرآن دستور داده تا فلان آيه را بعد از فلان آيه در فلان سوره قرار دهد; (5) بنابراين كارى كه در زمان عثمان صورت گرفته يكى كردن قرائت هاى مختلفى است كه در آن زمان ميان مردم متداول بوده است.
    بنابراين، اين كار اشكالى نداشت تا اميرالمؤمنين(عليه السلام) با كار آنان مخالفت كند و يا آن را تصحيح نمايد; افزون بر آن، اين كار بنا به درخواست صحابه و با مشورت آنان صورت گرفت و اميرالمؤمنين(عليه السلام) نيز رأى موافق خود را با اين برنامه به طور اصولى اظهار كرد; چنان كه در برخى نقل ها آمده است كه فرمود: به خدا سوگند كه عثمان درباره مصاحف (قرآن) هيچ عملى را انجام نداد، مگر اين كه با مشورت ما بود. (6) در روايت ديگرى آمده است كه آن حضرت فرمود: اگر امر مصحف ها به من نيز سپرده مى شد، من همان مى كردم كه عثمان كرد. (7)
    حضرت على(عليه السلام) پس از رسيدن به خلافت نيز مردم را تشويق كرد كه به همان مصحف عثمان ملتزم باشند و تغييرى در آن ندهند. (8)

    پاورقی ها:
    1. ر.ك: تاريخ قرآن، آيت الله معرفت، ص 87 ـ 89 .
    2. ر.ك: الاتقان فى علوم القرآن، سيوطى، ج 1، النوع الثامن عشر، ص 164.
    3. البيان فى تفسير القرآن، آية الله خويى(رحمه الله)، ص 258.
    4. الاتقان، همان، ص 130.
    5. پژوهشى در تاريخ قرآن كريم، دكتر محمدباقر حجتى، ص 218 ـ 233.
    6. تاريخ قرآن، آية اللّه معرفت، ص 101 ـ 102 ; التمهيد، همان، ج 1، ص 341.
    7. تاريخ قرآن، آية اللّه معرفت، ص 101ـ102.
    8. ر.ك: تاريخ قرآن، آية الله معرفت، ص 101 ـ 102 ; التمهيد، آية اللّه معرفت، ج 1،


کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •