اخراج ابليس از بهشت
[قَالَ فَالحَقُّ وَالحَقَّ أَقُولُ] [ص:84] [قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُومًا مَدْحُورًا لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ أَجْمَعِينَ] [الأعراف:18]
خداوند خطاب به ابليس فرمود: «حق از من است و من حقّ را مي‌گويم»، «از بهشت (مقام و عالم روحانيات) خارج شو! در حالي كه مذمّت شده و رانده شده‌اي و من به يقين جهنّم را از تو و پيروانت پر خواهم كرد.»

اين آيات تصريح دارد بر اينكه جاي شيطان و پيروان او در دوزخ است.
از پيامبر(ص) روايت شده است كه درباره اوصاف جهنّم فرمود: «خداوند جهنّم را از خشم خود آفريد و جايگاه آن در زمين هفتم است، تا أسفل السافلين. و هر دَرَكه دوزخ با دركه ديگر پانصد سال راه است، و هر يك از ديگري هفتاد بار سوزنده‌تر، كه دركه آخر آن «أسفل» نام دارد و جايگاه منافقين است.»
***
نام دركات جهنّم در قرآن
دركه اوّل را اسفل السافلين گويند و جايگاه منافقين است.
دركه دوم را حُطَمه گويند و جايگاه فرعون و مشركين است.
دركه سوّم را سقر گويند و جايگاه تاركان نماز است.
دركه چهارم را لظّي گويند و جايگاه يهود است.
دركه پنجم را غيّ خوانند و جايگاه مسيحيان است.
دركه ششم را سعير گويند و جايگاه صائبين است.
دركه هفتم را جهنّم گويند و بالاترين دركات آن است كه هفت در دارد و جايگاه گنهكاران امّت اسلام مي‌باشد و پس از عقوبت اعمال خود و پاك شدن از معاصي، به بهشت راه مي‌يابند.