تالار دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله Arabic English Persian
بازیابی رمز
صفحه 1 از 3 123 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 10 , از مجموع 28
  1. #1
    88060855 آواتار ها

    تاریخ عضویت : 1390/6/5
    گالري تصاوير
    42   نظرات : 0
    نوشته : 2,150      صلوات : 1,128
    صلوات گرفته : 489 در 175 پست
    وبلاگ : 7
    دریافت : 0      بارگذاری : 0
    88060855 آنلاین نیست.

    •● آسیب شناسی اجتماعی غیبت●•








    چکیده:


    بر اساس مبانی دینی، غیبت به عنوان یک رفتار نابهنجار محسوب می شود. این رفتار ضدارزشی، موجب بروز آسیب ها و مشکلات متعدد اجتماعی می شود و از آنجاکه متأسفانه در جامعه فعلی هم رواج دارد، بازخوانی و بازکاوی این پدیده با توجه به مدل های متنوع روابط جمعی، ضروری به نظر می رسد، تا با شناخت آسیب ها و درمان آن، گامی مهم در مقابل انحرافات، برداشته شود. در این تحقیق سعی شده است از منظر جامعه شناختی، به اختصار مهم ترین آسیب هایی که غیبت در روابط اجتماعی ایجاد می نماید ونقش و کارکرد آن در شبکه روابط اجتماعی بیان گردد و پس از تبیین عوامل اجتماعی آن، راهکارهای عملی رفع غیبت نشان داده شود.



    .
    ویرایش توسط 88060855 : 1391/02/17 در ساعت 10:36 بعد از ظهر

  2. صلوات و تشکر : 4


  3. #2
    88060855 آواتار ها

    تاریخ عضویت : 1390/6/5
    گالري تصاوير
    42   نظرات : 0
    نوشته : 2,150      صلوات : 1,128
    صلوات گرفته : 489 در 175 پست
    وبلاگ : 7
    دریافت : 0      بارگذاری : 0
    88060855 آنلاین نیست.






    انسان یک موجود اجتماعی است و برای تأمین احتیاجات خویش به زندگی اجتماعی نیازمند است، این نیاز به زندگی جمعی چه برحسب فطرت و چه برحسب ضرورت اجتماعی باشد، در هر صورت امری غیر قابل انکار است. لازمة تأمین این نیاز، وجود روابط سالم و پایدار است که در ایفای آن، دین مهم ترین نقش را بر عهده دارد. آموزه ها و دستورات دینی، هم در بعد فردی و هم در بعد اجتماعی درصدد راهنمایی و هدایت انسان است تا در پی آن، روابط سالم و پایدار به وجود آید. از این رو، آنچه به این رابطه سالم لطمه می زند و موجب خلل و نقصان در روابط جمعی می‎شود، مورد نهی واقع شده و ممنوع گردیده است و آنچه که این روابط را تحکیم می بخشد و از عناصر تحکیم بخش روابط اجتماعی است، تأکید و تأیید شده است.
    از مجموع این معارف، رابطه سالم جمعی تحقق می پذیرد که به واسطه آن حقوق انسان ها رعایت می شود، احترام متقابل محفوظ می ماند و شخصیت اجتماعی انسان ها مورد خدشه قرار نمی‎گیرد. در این نوشتار به یکی از عناصری که مخرّب روابط جمعی است و مورد مذمت و نهی شدید معارف دینی است، یعنی غیبت پرداخته میشود تا از منظر جامعه شناختی، آسیب‎هایی که این پدیدة نامطلوب در جامعه ایجاد می‎نماید، مورد تحلیل و قرار گیرد.
    ویرایش توسط 88060855 : 1391/02/17 در ساعت 10:42 بعد از ظهر

  4. صلوات و تشکر : 4


  5. #3
    88060855 آواتار ها

    تاریخ عضویت : 1390/6/5
    گالري تصاوير
    42   نظرات : 0
    نوشته : 2,150      صلوات : 1,128
    صلوات گرفته : 489 در 175 پست
    وبلاگ : 7
    دریافت : 0      بارگذاری : 0
    88060855 آنلاین نیست.





    معناشناسی غیبت


    غیبت در لغت به معنای «پشت سر کسی بدگویی کردن» و «زشت یاد کردن» می باشد. در کتب اخلاقی و فقهی در مورد غیبت، تعاریف متعددی ذکر شده است. همه یا اکثر این تعاریف برگرفته از روایاتی است که در این باره رسیده است که به اجمال به برخی از آنها اشاره میگردد:


    نظریه شیخ انصاری: «الغیبة ان یتکلّم خلف انسان مستور بما یغمه لو سمعه»، «غیبت آن است که انسان پشت سر کسی عیبی را که پنهان است، بیان کند».

    نظریه مرحوم نراقی: «الغیبة ان یذکر الغیر بما یکرهه لو بلغه، سواء کان ذلک بنقص فی بدنه او فی اخلاقه او فی اقواله او فی افعاله المتعلقة بدینه او دنیاه، بل وان کان بنقص فی ثوبه او داره او دابته»، «غیبت آن است که از دیگری به آنچه که کراهت دارد و برایش ناخوشایند است، یاد شود و فرقی ندارد آنچه که گفته می شود مربوط به نقص بدنی، اخلاقی یا راجع به نحوه گفتارش، رفتارش که مربوط به دین و دنیای اوست، باشد؛ حتی اگر آن نقص بیان شده در مورد لباس، خانه یا مرکب او باشد، نیز غیبت محسوب می گردد».شیخ انصاری هم، علاوه بر نظریه فوق، این نظریه را مورد تأیید قرار داده و قائل شده است که آن موافق اخبار ائمه(ع) و اجماع علما می باشد.


    نظریه شهیدثانی: «و اما در اصطلاح برای کلمه غیبت، دو تعریف گفته شده است: اولاً، انسان در غیاب و پشت سرکسی سخن نمی گوید که او دوست ندارد، این سخنان درباره اش زده شود و هدف گوینده آن باشد که به آن شخص اهانت کند و او را تحقیر نماید. ثانیاً، انسان مردم را متوجه عیوب شخصی بکند که او دوست ندارد درباره اش چنین کاری انجام شود و گوینده قصد تحقیر و توهین داشته باشد».

    تعریف دوم نسبت به تعریف اول عام تر است، زیرا با این تعریف غیبت فقط شامل ذکر زبانی نیست بلکه شامل اشاره، حکایت و غیر آن نیز می شود. سایر اندیشمندان اخلاقی و فقهای ربانی در کتب خودشان مانند «امام خمینی» در «چهل حدیث» و «شهید دستغیب» در «گناهان کبیره»، همین تعریف را تقویت می کنند. در این تعریف دو عنصر نقش اساسی دارد:

    اظهار عیوب پنهانی اشخاص، به هر وسیله ممکن؛ از قبیل اشاره.
    قصد اذیت، تحقیر و توهین از جانب شخص گوینده.

    ازجمله مستندات این تعریف، این روایت نبوی است که پیامبر به اباذر فرمود: غیبت آن است که برادر دینی ات را با چیزی یاد کنی که از آن کراهت دارد.
    ویرایش توسط 88060855 : 1391/02/17 در ساعت 11:12 بعد از ظهر

  6. صلوات و تشکر : 4


  7. #4
    88060855 آواتار ها

    تاریخ عضویت : 1390/6/5
    گالري تصاوير
    42   نظرات : 0
    نوشته : 2,150      صلوات : 1,128
    صلوات گرفته : 489 در 175 پست
    وبلاگ : 7
    دریافت : 0      بارگذاری : 0
    88060855 آنلاین نیست.





    انواع غیبت


    غیبت هم برحسب روش های متفاوتی که صورت می‎گیرد و هم برحسب تعدد در موضوعش، به انواع مختلفی تقسیم می شود.


    موضوع

    موضوع غیبت ذکر و یادآوری عیوب می باشد، البته ذکر عیوب به نحو مطلق، غیبت محسوب نمی شود، بلکه بعضی موارد آن استثنا شده که در بحث جواز غیبت مطرح خواهد شد، به غیر از آن موارد، ذکر این عیوب گناه و یک امر ناهنجار محسوب می شود.
    امام صادق (ع) در رابطه با این عیوب می فرمایند: «وجوه الغیبة تقع بذکر عیب فی الخلق و الفعل والمعامله و المذهب و الجهل و اشباهه» ، «غیبت آن است که انسان عیوب برادر مسلمان را در مورد اندام، اعمال، معاشرت رفتار، مذهب و راجع به نادانی او و مانند آن، برای دیگران بازگو کند».

    بنابراین برحسب انواع مختلف عیوب، دایره غیبت بسیار متعدد میگردد که به بعضی از مهم ترین موارد آن اشاره می گردد:


    ■ عیب بدنی: مانند کوتاه قدی و بلندقدی
    ■ عیب در نسبت: مانند بد ذات و خسیس
    ■ عیب در اخلاق: مانند بداخلاق، ترسو و عصبانی
    ■ عیب در اعمال: مانند ذکر اعمالی که گناه حساب می شود، همچون دزدی، دروغ گویی و ستم گری. بنابراین غیبت برحسب صفات کمی و کیفی تقسیم می‎شود.


    ■ روش

    چنانچه در تعریف دوم بیان گردید، غیبت به معنای آشکار شدن عیوب پنهان دیگری است و این اظهار عیب راه های متفاوتی دارد که آنها عبارتند از:

    گفتاری// اشاره ای (به وسیله حرکات چشم و دست) // نوشتاری.



    در نوشتار که اعم از نامه، مقاله، کتاب و غیره باشد، اگر کنایه به گونه ای باشد که در آن شرایط غیبت، عینیت پیدا کند، آن هم از موارد انواع غیبت محسوب می گردد. شهید ثانی در این رابطه میگوید:

    « از انواع غیبت این است که نویسنده و مؤلف کتابی، از شخص معینی سخن به میان آورد و حرف او را به صورت زشت و نامطلوبی جلوه دهد، مگراینکه غرض معقول و موجهی باشد، مانند طرح مسائل اجتهادی».
    در مقام مقایسه، غیبت نوشتاری به لحاظ جرم و ناهنجاری اجتماعی، شدیدتر از غیبت گفتاری است، زیرا غیبت گفتاری بین دو یا حداکثر چند نفر است، ولی گسترة کتاب و نوشتار بسیار وسیع تر از دایرة محدود چند نفره میباشد، بنابراین آسیبی که غیبت از طریق نوشتار ایجاد می کند، بیش از سایر انواع است، چون کتابت یکی از دو زبان است.

    ویرایش توسط 88060855 : 1391/02/17 در ساعت 11:09 بعد از ظهر

  8. صلوات و تشکر : 5


  9. #5



    امام على عليه السلام :

    اَلسامِعُ لِلغيبَةِ كَالمُغتابِ؛

    شنونده غيبت، مانند غيبت كننده است.

    (غررالحكم، ج1، ص 307، ح1171)


  10. صلوات و تشکر : 5


  11. #6



    غیبت بر سه گونه است:

    1. غیبت حرام;

    2. غیبت جایز;

    3. غیبت واجب.


    حقیقت و معنای غیبت آن است که انسان دربارهی شخصی، چیزی بگوید که اگر به گوش او برسد، ناراحت میشود. غیبت به حکم قرآن و احادیث و عقل و اجماع، حرام است و تنها در مواردی که غیبت جایز یا واجب است، معصیت نخواهد بود.

    ـ معنای غیبت

    حقیقت و معنای غیبت بر اساس آن چه از روایات استفاده میشود، این است که چیزی دربارهی برادر مسلمان و مؤمن خود نزد مردم بگویی که اگر به گوش او برسد، دل تنگ شود و به آن راضی نباشد. فرق نمیکند که آن بدی در بدن او باشد، مانند اینکه بگویی: فلان کس کوتاه قد یا بلند قد یا سیاه چهره است; یا در نسب او باشد، مانند اینکه بگویی: او پسر فلان حمّال یا فلان فاسق است; یا در صفات و افعال او باشد، مانند اینکه بگویی: فلانی بداخلاق است یا بخیل و متکبّر است و مسایل دیگر که منسوب به او باشد و اگر به بدی یاد شود، ناراحت میشود.

    پیامبر گرامی اسلام(صلی الله علیه وآله) میفرماید: «آیا میدانید غیبت چیست؟» اصحاب عرض کردند: «خدای متعال و رسول او داناترند.» حضرت فرمود: «غیبت آن است که برادر مؤمن خود را به چیزی یاد کنی که مایه ی کراهت و ملال خاطر او باشد.» شخصی عرض کرد: «ای رسول خدا! اگر آنچه درباره ی او میگوییم، در او باشد، باز هم غیبت است؟» حضرت فرمود: «اگر آنچه در او موجود است، بگویی، او را غیبت کرده ای و اگر در او نباشد، به او تهمت زده ای»

  12. صلوات و تشکر : 4


  13. #7





    ـ دلایل حرام بودن غیبت

    غیبت کردن به استناد قرآن، روایات، اجماع و عقل، حرام است. خداوند متعال میفرماید:

    ای کسانی که ایمان آورده اید! غیبت همدیگر را نکنید. آیا دوست دارید گوشت برادر خودتان را بخورید، در حالی که مردار است؟! پس تقوا پیشه کنید که خداوند توبه پذیر و رحیم است.

    رسول خدا(صلی الله علیه وآله) نیز فرموده است:

    از بدگویی و غیبت مؤمنان دوری کنید; زیرا گناه غیبت و بدگویی از گناه زنا کردن بزرگتر است. اگر کسی زنا کند و واقعاً پشیمان شود و توبه کند، خداوند توبه اش را میپذیرد، ولی غیبت کننده آمرزیده نمیشود، مگر اینکه غیبت شونده از او راضی شود.

    همچنین در روایتی دیگر میفرماید:

    همانا بدگویی و غیبت بر هر مسلمانی حرام است و بدگویی کردن، کردار شایستهی انسان را نابود میکند، همانگونه که آتش، هیزم را نابود میکند.

    همه ی علمای گذشته و حال، بر حرام بودن غیبت، اتفاق نظر دارند.

    سیر یک روز طعنه زد به پیاز***که تو مسکین چه قدر بدبویی!

    گفت: از عیب خویش بیخبری***زان ره از خلق عیب میجویی

    گفتن از زشترویی دگران***نشود باعث نکورویی

    تو گمان میکنی که شاخ گُلی***به صف سرو و لاله میرویی

    یا که هم بوی مشک تاتاری***یا ز ازهار باغ مینویی

    خویشتن بیسبب بزرگ مکن*** تو هم از ساکنان این کویی

    در خود آن به که نیکتر نگری***اوّل آن به که عیب خود گویی

  14. صلوات و تشکر : 6


  15. #8






    ـ جایز یا واجب بودن غیبت

    1ـ اگر به شخصی ستم شده باشد، جایز است پیش حاکم و قاضی، برای دفاع از خود، ستم ستمکار را آشکار کند.

    2ـ اگر شخصی در مسأله ای با شما مشورت کند یا درباره ی کسی بپرسد، میتوانید و باید عیبی را که در شخص موردنظر وجود دارد، بیان کنید.

    3ـ اگر مؤمنی با فاسقی دوست شده است و احتمال دارد فاسد شود، باید مؤمن را از احوال فاسق آگاه کنیم.

    4ـ شهادت دادن به سود مظلوم علیه ظالم در پیش قاضی (واجب است).

    5ـ بیان احوال کسانی که اهل بدعت و فساد در دین هستند و... .

  16. صلوات و تشکر : 5


  17. #9



    ـ درمان غیبت


    برای درمان غیبت، دو راه وجود دارد; درمان اجمالی و درمان تفصیلی. در اینجا تنها به راهکار اجمالی میپردازیم .

    درمان اجمالی غیبت آن است که با دیده ی بصیرت، ساعتی در آیات قرآن و احادیث اهل بیت(علیهم السلام)ـکه در موضوع غیبت است ـ بیاندیش و غضب خدای متعال و عذاب روز جزا را به یادآور. آن گاه مفاسد دنیوی غیبت را در نظر بگیر و بیاندیش که ممکن است غیبت به گوش آن شخص برسد و به بغض و کینه و دشمنی بیانجامد و در مقام انتقام گرفتن و اهانت و غیبت تو برآید. پس بیاندیش که اگر کسی از تو نزد دیگری غیبت کند، چگونه آزرده و خشمناک میشوی. بنابراین، مقتضای انسانیّت آن است که آبروی دیگران را نبری و در کردار و گفتار، خود را کنترل کنی و با اندیشه در آنچه میگویی، آرام آرام از غیبت، دست برداری.
    منبع: پایگاه حوزه

  18. صلوات و تشکر : 5


  19. #10
    88060855 آواتار ها

    تاریخ عضویت : 1390/6/5
    گالري تصاوير
    42   نظرات : 0
    نوشته : 2,150      صلوات : 1,128
    صلوات گرفته : 489 در 175 پست
    وبلاگ : 7
    دریافت : 0      بارگذاری : 0
    88060855 آنلاین نیست.




    با تشكر از مشارکت ملکوت گرامی

    ------------------------------------



    غیبت در آینه آیات و روایات

    جهت نمایان کردن اهمیت موضوع ، به بعضی از آیات و روایات اشاره میگردد.

    ‎ خداوند متعال در قرآن کریم درباره زشتی و قبح غیبت می فرمایند:

    «ولا یغتب بعضکم بعضاً أیحب احدکم ان یاکل لحم اخیه میتاً فکرهتموه واتقوا الله إنّ الله توّاب رحیم»:«بعضی از شما غیبت بعضی دیگر را نکند، آیا کسی از شما دوست دارد، گوشت مردار برادرش را بخورد، پس آن را کراهت دارید، تقوای خدا را پیشه کنید که همانا خداوند بسیار توبه پذیر و مهربان است». در این آیه کریمه به روشنی صورت ملکوتی و حقیقت اخروی این گناه، به تصویر کشیده شده است.

    امام خمینی (ره) در این رابطه می
    گوید:


    «ما غافلیم از آن که اعمال ما عیناً با صورت های مناسب با آنها، در عالم دیگر به ما رجوع می کند، نمی دانیم که این عمل صورت مردار خوردن است، صاحب این عمل همان طور که چون سگ های درنده، اعراض مردم را دیده و گوشت آنها را خورده، در جهنم نیز صورت ملکوتی این عمل به او رجوع می کند».

    «ویلٌ لکلِّ همزة لمزة»:«وای بر هر غیبت کنندة عیب جویی»، ویل چه به معنای کنایه توبیخ و سرزنش باشد و چه به نام جایگاهی در جهنم باشد، دلالت بر تهدید و تقبیح این عمل می کند که انسان در پی عیب جویی و سرزنش دیگران باشد.


    پیامبر اکرم (ص) می
    فرمایند:

    «ایها النّاس إنّ دماءکم و اموالکم و اعراضکم، علیکم حرام کحرمة یومکم هذا فی شهرکم هذا إن الله حرّم الغیبة کما حرّم المال و الدّم»:«هان ای مردم همانا خون شما و اموال شما و آبرویتان بر شما حرام است، مانند روز و ماه حرام (ذی الحجةالحرام) و خداوند غیبت را حرام کرده است، آن چنان که مال و خون او را بر دیگری حرام کرده است».


    «ابغض الخلائق الی الله المغتاب»:«دشمن ترین فرد نزد خداوند متعال، شخص غیبت کننده است».


    «مررت لیلة اسری بی علی قوم یخمشون وجوههم باظفارهم فقلت یا جبرئیل، من هؤلاء؟ فقال هؤلاء الذین یغتابون النّاس و یقعون فی اعراضهم»:«در شبی که مرا به معراج بردند، به دسته ای عبور کردم که صورت های خود را با ناخن های خود می خراشیدند، گفتم: ای جبرئیل اینان کیانند، جبرئیل گفت: اینها کسانی هستند که غیبت مردم را می کنند و آبروی آنها را لکه دار می کنند».


    «ترک الغیبة احبّ الی الله عزّ وجلّ من عشرة آلاف رکعة تطوعاً»: «ترک غیبت از ده هزار رکعت نماز مستحبی، در نزد خداوند محبوب تر است».


    امیرالمؤمنین علی (ع) خطاب به «نوف بکالی» می فرمایند:
    «اجتنب الغیبه فأنّها ادام کلاب النّار، ثمّ قال: یا نوف کذب من رغم اّنه ولد من حلال و هو یا کل لحوم النّاس»:«از غیبت دوری کن که خوراک سگان جهنمی است و سپس فرمود: ای نوف! دروغ می گوید، کسی که فکر می کند از حلال به دنیا آمده است (حلال زاده است)، در حالی که گوشت مردم را با غیبت کردن خود می خورد».




  20. صلوات و تشکر : 3


صفحه 1 از 3 123 آخرینآخرین

موضوعات مشابه

  1. مکتب سیاسی امام خمینی (ره) از دیدگاه مقام معظم رهبری
    توسط 90082819 در تالار واحد تربیتی - معاونت فرهنگی تربیتی
    پاسخ: 8
    آخرين نوشته: 1393/03/14, 01:04 قبل از ظهر
  2. اصول تفکر سیاسی در قرآن(آیات سیاسی در قرآن)
    توسط رضایی قمی در تالار سیاست در قرآن
    پاسخ: 1
    آخرين نوشته: 1390/12/14, 09:24 بعد از ظهر
  3. رابطه دین و اندیشه سیاسی
    توسط رضایی قمی در تالار اندیشه سیاسی اسلام
    پاسخ: 1
    آخرين نوشته: 1390/11/30, 08:34 بعد از ظهر
  4. کتابشناسی تفسیر و مفسران قرآن
    توسط مرادی نسب در تالار کتاب شناسی
    پاسخ: 2
    آخرين نوشته: 1390/02/06, 07:13 بعد از ظهر

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •