تالار دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله Arabic English Persian
بازیابی رمز
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2
  1. #1
    88060855 آواتار ها

    تاریخ عضویت : 1390/6/5
    گالري تصاوير
    42   نظرات : 0
    نوشته : 2,150      صلوات : 1,128
    صلوات گرفته : 489 در 175 پست
    وبلاگ : 7
    دریافت : 0      بارگذاری : 0
    88060855 آنلاین نیست.

    خدا تو را به خود وانگذاشته












    بسم الله الرحمن الرحیم


    وَ الضُّحى

    وَ اللَّیْلِ إِذا سَجى
    ما وَدَّعَکَ رَبُّکَ وَ ما قَلى
    وَ لَلاْخِرَةُ خَیْرٌ لَکَ مِنَ الاُْولى
    وَ لَسَوْفَ یُعْطیکَ رَبُّکَ فَتَرْضى

    قسم به روز (هنگامى که آفتاب بر آید).
    و به شب هنگامى که آرام گیرد.
    که خداوند تو را وانگذاشته و مورد خشم قرار نداده!
    و مسلماً آخرت براى تو از دنیا بهتر است.
    و به زودى پروردگارت آن قدر به تو عطا خواهد کرد که خشنود شوى!




    شأن نزول این سوره، روایات زیادى نقل شده که از همه روشن تر روایت زیر است:



    «ابن عباس» مى گوید: پانزده روز گذشت، و وحى بر پیامبر(صلى الله علیه وآله) نازل نشد، مشرکان گفتند: پروردگار محمّد، او را رها کرده، و دشمن داشته، اگر راست مى گوید که مأموریت او از سوى خدا است، باید وحى به طور مرتب بر او نازل شود، در اینجا سوره فوق نازل گشت (و به سخنان آنها پاسخ گفت).


    قابل توجه این که: طبق حدیثى، وقتى این سوره نازل شد، پیامبر(صلى الله علیه وآله) به «جبرئیل» فرمود: دیر کردى، سخت به تو مشتاق بودم.


    «جبرئیل» گفت: وَ أَنَا کُنْتُ أَشَدُّ اِلَیْکَ شَوْقاً: «من به تو مشتاق تر بودم، ولى من بنده اى مأمورم، و جز به فرمان پروردگار، نازل نمى شوم»!


    در حدیث دیگرى آمده است: جماعتى از یهود خدمت رسول الله (صلى الله علیه وآله) رسیدند، و از داستان «ذى القرنین» و «اصحاب کهف» و آفرینش «روح» سؤال کردند،

    پیامبر(صلى الله علیه وآله) فرمود: فردا به شما خبر خواهم داد، و ان شاء الله نگفت، و همین سبب شد که وحى الهى ایامى از او قطع شود و زبان دشمنان به شماتت باز گشت، از این جهت، پیامبر(صلى الله علیه وآله) غمگین شد، این سوره نازل شد تا مایه تسلّى خاطر پیامبر(صلى الله علیه وآله)گردد (ولى این شأن نزول بعید به نظر مى رسد; چرا که تماس یهود با پیغمبر اکرم(صلى الله علیه وآله)و این گونه سؤالات، معمولاً در «مدینه» بود، نه در «مکّه»).


    در بعضى از روایات نیز آمده است: جمعى از مسلمانان عرض کردند: اى رسول خدا! چرا وحى بر شما نازل نمى شود؟ فرمود:
    وَ کَیْفَ یَنْزِلُ عَلَىَّ الْوَحْىُ وَ أَنْتُمْ لا تُنَقُّونَ بَراجِمَکُمْ وَ لا تَقْلِمُونَ أَظْفارَکُمْ


    «چگونه وحى بر من نازل شود، در حالى که شما مفاصل انگشتان خود را پاکیزه نمى کنید، و ناخن هاى خود را نمى گیرید»!؟(1)

    در این که: مدت انقطاع وحى چقدر بود؟ روایات، مختلف است: دوازده روز، پانزده، نوزده، بیست و پنج، و حتى بعضى چهل روز نقل کرده اند.
    و در روایتى نیز، فقط دو سه شبانه روز.



    منبع:شان نزول آیات قرآن
    آیت الله مکارم


    1. «مجمع البیان»، ذیل آیات مورد بحث (با کمى تلخیص و اقتباس); «بحار الانوار»، ج 16، ص136; «قرطبى»، ج 20، ص92 به بعد .




    .


  2. صلوات و تشکر : 2


  3. #2

    تاریخ عضویت : 1390/9/29
    گالري تصاوير
    0   نظرات : 0
    نوشته : 1,742      صلوات : 167
    صلوات گرفته : 153 در 35 پست
    وبلاگ : 44
    دریافت : 0      بارگذاری : 0
    88060714 آنلاین نیست.




    جهت هدایتی سوره

    امید افزایی و نشاط بخشی به پیامبر(صلی الله علیه و آله) برای ادامه راه رسالت

    انقطاع موقت وحی، نشان قهر خدا نیست. خدا با توست و آینده برای تو بسی بهتر است. راه نفوذ دلسردی را ببند. الطاف خدا درباره خودت را به یاد آور و تبلیغ وحی و مردمداری را تداوم بخش.

    تدبر سوره الضحی
    تشخیص فضای سخن و جهت هدایتی سوره1. فضای سخن: انقطاع موقت وحی که برخی را دچار توهم قهر خدا با رسولش (صلی الله علیه و آله) و خشم گرفتن پروردگار بر آن حضرت ساخته است. تبلیغ این توهم باطل، زمینه رکود و دلسردی در پیش برد امر خطیر رسالت را فراهم می سازد. دلیل استفاده این فضا آن است که جز انقطاع وحی، هیچ امر دیگری نمی تواند نشانه قهر خدا با پیامبرش (صلی الله علیه و آله) تلقی گردد. بنابراین صدق و بجایی آیات سوم تا انتهای سوره، قراین استفاده این فضا خواهد بود.2. جهت هدایتی: آیات این سوره دارای دو مطلب است: آیات اول تا پنجم و ششم تا یازدهم.‌أ. مطلب نخست: اسلوب بیانی این مطلب، سوگند و جواب است و جهت هدایتی از جواب سوگند استفاده می شود. جواب قسم نیز در سه جمله بیان شده است و هیچ یک نسبت به دیگری اصالت ندارد؛ بنابراین معنای این آیات، جامع هر سه جواب است: غم زدایی از پیامبر (صلی الله علیه و آله) و امیدبخشی به ایشان.‌ب. مطلب دوم: نحوه بیان این مطلب به این صورت است که سه نعمت خطاب به رسول مکرم اسلام (صلی الله علیه و آله) یادآوری شده و متناسب با هر یک از این نعمات، یک فرمان برای ایشان صادر شده است. اسلوب «ألم...» در ابتدای برشماری نعمات، حاکی از رویکرد استشهادی و تبعی آن است. اسلوب «فأما...» در آغاز صدور فرامین، نشان دهنده رویکرد نتیجه گیری و اصالی است. با لحاظ این دو قرینه اسلوبی، جهت هدایتی را در آیات نهم تا یازدهم جست‌وجو می کنیم. · هیچ یک از سه فرمان مذکور در آیات انتهایی، نسبت به دیگری جنبه اصالی ندارد. بنابراین جهت هدایتی این آیات، جامع این سه دستور است.· گفتنی است که چینش نعمات و فرامین به صورت لف و نشر نامرتب است. این صنعت برای برجسته سازی یا تأکید استفاده می شود، اما سؤال این است که کدام نعمت و کدام فرمان مورد تأکید است؟ به دو قرینه می توان گفت که نعمت مطرح شده در آیه هفتم و فرمان متناسب با آن در آیه یازدهم، نسبت به نعمات و فرامین دیگر بیشتر مورد تأکید است:o سوره با این فرمان پایان یافته است.o با مضمون سیاق پیشین هماهنگ تر است.براین‌اساس، معنای این آیات چنین است: فرمان به ادامه تبلیغ وحی و مردمداریاینک که معانی مطالب این سیاق روشن شد، می توان با توجه به ارتباط دو مطلب، جهت هدایتی سوره را به دست آورد: «امیدافزایی و نشاط بخشی به پیامبر (صلی الله علیه و آله) برای ادامه راه رسالت: انقطاع موقت وحی، نشان قهر خدا نیست. خدا با توست و آینده برای تو بسی بهتر است. راه نفوذ دلسردی را ببند. الطاف خدا درباره خودت را به یاد آور و تبلیغ وحی و مردمداری را تداوم بخش».



    سیماى سوره ضحى‏

    این سوره یازده آیه دارد و در مکّه نازل شده است.
    نام سوره، برگرفته از آیه اول است که با سوگند به هنگام بالا آمدن روز آغاز مى‏شود.
    از آنجا که مخالفان، به خاطر قطع نزول وحى به مدّت پانزده روز، به آن حضرت نیش زبان مى‏زدند، لذا این سوره در مقام دلدارى به پیامبر است و حمایت‏هاى خداوند از آن حضرت را، از هنگام یتیمى تا رسیدن به رسالت بیان مى‏دارد.
    و آنگاه از پیامبر مى‏خواهد تا او نیز با یتیمان و محرومان برخوردى خدایى داشته و با زبان و عمل، نعمت‏هاى الهى را آشکار ساخته و سپاس‏گزار آنها باشد

    امیدوار کننده‌ترین آیه قرآن
    در حدیث مى‏خوانیم: امیدوارکننده‏ترین آیات قرآن، آیه «و لسوف یعطیک ربّک فترضى‏» مى‏باشد که مراد شفاعت است.
    توضیح : این روایت را شواهد التنزیل (ج‏2، ص‏446) روایت کرده است
    ویرایش توسط 88060714 : 1390/11/18 در ساعت 08:21 قبل از ظهر

  4. صلوات و تشکر : 2


موضوعات مشابه

  1. می خوام مث تو باشم ..
    توسط 90082819 در تالار واحد تربیتی - معاونت فرهنگی تربیتی
    پاسخ: 6
    آخرين نوشته: 1393/02/06, 12:33 قبل از ظهر
  2. برای چشمهای تو سروده اند
    توسط 90133081 در تالار جانبازان
    پاسخ: 2
    آخرين نوشته: 1392/06/02, 01:28 قبل از ظهر
  3. یادم تو را فراموش....
    توسط 88060714 در تالار واحد قرآن و حدیث - معاونت فرهنگی تربیتی
    پاسخ: 3
    آخرين نوشته: 1391/12/28, 05:11 بعد از ظهر
  4. تو مرا عشق کردی...
    توسط 88060714 در تالار شهدا
    پاسخ: 2
    آخرين نوشته: 1391/11/09, 07:36 قبل از ظهر
  5. ❁☼❁ حضرت مهدی (عج) در پرتو قرآن و روایات
    توسط مرادی نسب در تالار قرآن و مهدویت
    پاسخ: 10
    آخرين نوشته: 1390/02/13, 05:22 بعد از ظهر

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •