تالار دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله Arabic English Persian
بازیابی رمز
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 5 , از مجموع 5
  1. #1

    *♥*♥*ويژه نامه ولادت فرخنده سيد الشهدا امام حسين (ع) و روز پاسدار *♥*♥*








    ولادت فرخنده مهتر جوانان بهشت و آموزگار شهادت، حضرت حسین بن علی علیه السلام مبارک و خجسته باد.


    آسمان‏ها را آراسته‏اند.
    پرچم‏های سبز و سرخ، در کوچه کوچه کهکشان،
    با نسیم دلنواز صلوات به حرکت در می‏آیند و کاینات،

    منتظر آمدن کسی است که نام مبارکش را بر تارک عرش آویخته‏اند؛ حسین!
    مشتاق‏تر از تمام آسمانیان، آن‏که در کالبد روحانی خویش نمی‏گنجد،
    جبریل علیه‏السلام است.
    اوست که آغوش پرندین خود را به سمت نوازشش گشوده است.
    امروز تمام آسمان را سرود «فتبارک الله» فرا گرفته است.
    وه چه زیباست کودک زهرا علیهاالسلام !
    وه چه زیباست میوه طاها!
    گویی تبسمش آکنده از عطر سیب است؛
    عطر سیبی که هنوز هم بهترین خاطره مدینه و دل‏انگیزترین عطر پگاهان کربلاست.
    چون نوری که از دل خورشید برآید.
    قدم در عالم خاک می‏گذارد و آغازین شگفتی حضورش را با سجده در برابر محبوب و حبیب خویش به تماشا می‏گذارد.
    و لحظه‏ای بیش نیست که سر ارادت خاکستان به آستان حضرت دوست نهاده است؛
    سری که در نهایت، قربانی کوی او خواهد شد.
    گویی تمام افلاکیان نامش را می‏دانند و مرامش را می‏ستایند!
    گویی تمام عرشیان، از روز ازل منتظر تولّد او بوده‏اند.
    پرچم غیرت را در کویر نامردمی‏ها به اهتزاز درآورد!
    او می‏آید از ازلی‏ترین نقطه آفرینش که چراغ هدایت باشد و کشتی نجات.
    او می‏آید تا عاشورا به عظمت خویش ببالد.
    او می‏آید تا کربلا، مشام جهان را با «عطر سیب» آشنا کند.
    او می‏آید تا ولایت، اوج غریبانگی خود را حس کند.
    او می‏آید تا صبر را، ایثار را، شهادت را... معنا کند.
    او می‏آید تا کسی «غیرت دینی» را به فراموشی نسپارد.
    می‏آید تا سفارش به امر به معروف و نهی از منکر بر زمین نماند.
    آری، می‏آید، نقطه اوج رسالت و ولایت؛ نقطه‏ای که قله کمال آدمی و نزدیک‏ترین فاصله با خداوند است؛
    آنجا که حتی فرزند مانع این قرابت نمی‏شود!
    مولا، ای عظمت شهادت!
    چقدر نامت دلنشین است؛ حتی برای شهادت!
    چیست پنهان در نامت که اشک را مجال تأمل و درنگ نمی‏دهد و عشق را حیران عاشقانگی خویش کرده است!
    مولای عاشقان جان باخته!
    چقدر یادت برای عارف شدن مغتنم و نامت برای عاشق شدن زیباست!
    کربلا تنها با تبسّم تو جان گرفت و عاشورا تنها با ترنم عاشقانگی‏هایت نامی شد.

    مولای عاشقان!
    سلام بر تو باد تا واپسین روز آسمان و زمین!
    میلادت مبارک!



  2. صلوات و تشکر


  3. #2



    در روز سوم ماه شعبان سال چهارم هجري، مژده ميلاد فخر آسمان، زمين و زمان حضرت امام حسين (ع) به رسول اکرم (ص) رسيد. ولوله اي در خانه علي (ع) بر پا شد. همه جا غرق نور و شادي بود. پيامبر اکرم (ص) با سرعت به خانه علي و زهرا رفت و به اسماء بنت عميس فرمود:

    اي اسماء! قنداق پسرم را برايم بياور .

    اسماء، امام حسين (ع) را در حالي که در پارچه سفيدي قنداق شده بود، نزد حضرت آورد. رسول اکرم (ص) خشنود شد، اما م را در آغوش گرفت و در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه خواند، سپس حسين (ع) را در دامنش نهاد و شروع به گريستن کرد.

    اسماء گفت: پدر و مادرم فداي تو باد، سبب گريه تان چيست؟

    رسول اکرم (ص) فرمود: سبب گريه ام همين نوباوه است.

    اسماء گفت: او همين الان ديده به جهان گشوده و از مادر متولد شده است.
    حضرت فرمود: اي اسماء! پس از من يک گروه سرکش و متجاوز حسين را به قتل مي رسانند ، خداي متعال شفاعت مرا شامل حال آنها نگرداند.






  4. صلوات و تشکر


  5. #3



    سومین دلیل روشن
    می‏آید؛ با چشمانی که افق‏های سرخ را تجربه خواهد کرد و دستانی که درخت ظلم را بارور نمی‏خواهد.
    مدینه، پرشورترین ترانه‏ها را به پیشوازش دف می‏زند و می‏چرخد.

    عود بسوزانید و دست بیفشانید که وام‏گذار عزت شیعه از راه می‏رسد!
    او می‏آید تا دین رسول الله صلی‏الله‏علیه‏و‏آله پایمال ستم و ناجوانمردی نشود.
    می‏آید تا راه‏زنان سپیده، راه بر قبله آفتاب نبندند؛ کسی که دلش فراخنای دشت‏ها را می‏ماند و صدایش، سکوت آزادگان زمین را به فریاد می‏خواند.
    اوست که دهمین روز محرم را به تاریخی جاودان بدل می‏کند.
    حسین علیه‏السلام به دنیا می‏آید و در عصری که نیزه‏های ظالم، گلوی انسانیت را نشانه گرفته‏اند و پرچم علوی را بر خاک افتاده می‏خواهند، نه عدالت علی علیه‏السلام را برمی‏تابند و نه نجابت حسن علیه‏السلام را و این‏گونه بود که تنها، قانون شمشیر می‏توانست سکه ظلم و فساد را از رواج بیندازد.
    ای سومین دلیل روشن! آمدی و قدم‏های سایه‏نشین را با خورشید نفس‏هایت به برخاستن فرا خواندی.
    با تو، مه‏آلودترین کوه‏ها به طواف روشنایی رفتند و چشمان خونریز بی‏عدالتی، برای همیشه، به توفان مذمت سپرده شدند.
    عاشورا، خلاصه‏ای بود از روزهای سربلند زندگی‏ات؛ روزهایی که شانه‏های علی‏وارت، بار سنگین امامت را به دوش می‏کشید در هیاهوی کفتارهای غاصب.
    تو آمدی تا منکر، به ذلت آید و معروف، بر دل جهان، سروری کند؛ تا باران آزادگی و عدالت، پنجره‏های خواب‏آلود را بشوید و قفل‏های تیرگی از دهان درهای بسته عدل، برداشته شود و در این جاده سراسر خطر، تار و پودت را با پروردگارت معامله کردی.
    نامت تا همیشه زمین و زمان، بر دروازه‏های شهید عشق، زنده و جاویدان است.
    حضور سبز تو زیباترین خاطره‏هاست نگاه روشن چشمت، نگاه پنجره‏هاست .
    تو از کدام تباری که بعد عمری باز هنوز، نام بلندت نوای حنجره‏هاست
    .


  6. صلوات و تشکر


  7. #4



    شاید اگر من فطرس نبودم، هیچ‏وقت چشمم به جمال دل‏آرایت روشن نمی‏شد. شاید اگر بال‏های سپید من در آتش خشم خدا نمی‏سوخت، هیچ وقت لطافت دست‏های تو را حس نمی‏کردم.
    شاید اگر در آن جزیره دور افتاده، در پس تاریکی‏ها، فریادزنان تو را صدا نمی‏کردم، هیچ‏گاه توفیق درک حضورت را نمی‏یافتم.
    آه، میوه دل علی و فاطمه؛ حسین! چگونه می‏توانم عطر دل‏انگیز قنداقه بهشتی‏ات را فراموش کنم؟ چگونه می‏توانم تصویر روشن نگاهت را از خاطر ببرم؟
    یادش به خیر، چه روز مبارکی بود آن روز! چه ولوله‏ای بود در آسمان! انگار بهشت می‏خواست سقف بلند آسمان را بشکافد و به پابوس تو بیاید! انگار آسمان می‏خواست از شوق، هروله کنان، به طواف کعبه وجود تو برخیزد!
    جبرئیل هم با فوج فوج فرشتگان، لبخندزنان صلوات می‏فرستاد و تهنیت می‏گفت.
    یادش به خیر، آن لحظه‏ای که با بال‏های شکسته و چشمان به اشک نشسته‏ام، بر شانه‏های فرشته‏ای نشستم و به سوی تو آمدم! یادش به خیر، آن لحظه که بال‏های شکسته‏ام را گریه‏کنان بر قنداقه تو نهادم و خدا را به نام تو قسم دادم که مرا ببخشاید و شفاعت تو را در حقم بپذیرد!
    یادش به خیر، آن لحظه که تو چشم‏های زیبا و مهربانت را گشودی و من برای همیشه، در آسمان نگاهت چون کبوتری گم شدم.





  8. #5



    اي حسين!
    اگر ميلاد تو را روز پاسدار مي شناسيم، از آن روست که در فجر ولادت تو، انفجاري از عشق و ايمان و ايثار پديد مي آيد وسوره فجر در قرآن نيز سوره حسين شناخته مي شود و از اين راه، ريشه نهال اسلام، جان مي گيرد.
    مگر نه اينکه در ميلاد تو، شهادت به دنيا مي آيد و شهادت، حيات جاودانه و پربار اسلام را طراوت مي بخشد و بقاي آن را تضمين مي کند.
    سوم شعبان، ميلاد حسين (عليه السلام) است و روز پاسدار.
    حسين بن علي، آموزگار شهادت است و الگوي ايثار.
    چه تناسب عجيب و زيبايي!حسين(عليه السلام)، سرور شهيدان و سالار پاسداران.
    حسين، خود، پاسدار بزرگي است که در راه حفظ و نگهباني دست آوردهاي انقلابي الهي جدش، حضرت محمد (صلي الله عليه و آله و سلم)، عاشقانه از جان و مال و فرزند و زندگي و همه چيز گذشت و زيباترين حماسه را آفريد و ماندگارترين نغمه آزادي خواهي و شرف دوستي و حق طلبي را سرود.
    روز پاسدار، روز حسين است، روز قاسم و علي اکبر است، روز عباس و حبيب و مسلم و روز همه انسان هايي که قلبشان به عشق حق مي تپد و درد دين دارند. روز پاسدار،
    روز تجديد پيمان حسينيان با عهد خون و ميثاق شهادت و پيمان ايمان است.
    روز سوم شعبان، روز ميلاد شهادت است ؛ روز طلوع حسين است و پاسداران همه حسيني اند و ولادت حسين، روز پاسدار است».

موضوعات مشابه

  1. تشرف سيد بحرالعلوم و ارزش گريه بر امام حسين (ع )
    توسط 90133081 در تالار بخش تربیتی - گروه علمی مطالعات قرآن و حدیث
    پاسخ: 10
    آخرين نوشته: 1393/02/06, 02:39 قبل از ظهر
  2. ◕◕◕ امام حسين (عليه السلام) الگويى چند بعدى
    توسط هندیانی در تالار امام حسين (ع)
    پاسخ: 4
    آخرين نوشته: 1391/10/09, 10:43 بعد از ظهر
  3. پاسخ: 1
    آخرين نوشته: 1390/11/03, 10:57 قبل از ظهر
  4. پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 1390/01/25, 05:04 بعد از ظهر
  5. نبود توجه به تفسير قرآن ويژه كودكان و نوجوانان
    توسط مرادی نسب در تالار اخبار
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 1389/11/20, 01:53 بعد از ظهر

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •