Click for larger version
نیایش / مناجات های قرآنی 


کامیابی بزرگ

خدایا، بزرگْ پروردگارا، به زودی خواهد رسید روزی که اعمال آدمی محاسبه گردد و کردار انسان در آینه عدل تو روی بنمایاند. گروهی به کیفر کردار زشت خود گرفتار آیند و جمعی رستگار و سعادتْ مند به پاداش اعمال نیک خود نایل آیند. خدایا، مهربانا، رحمت و مهر خود را در آن روز بزرگْ از ما باز مگیر و با ما، نه از سر عدلْ که از سر لطف خود رفتار کن که عدل تو را تاب نخواهیم آورد. عزیزا، در آن روز هر که از عذابت رها گردد، از رحمت و مهربانی تو بهره برده و کامیاب گشته است. پس ای مهربان، ما را از این رستگاری روشن بهره مند ساز و لایق مهر خودت قرارمان ده که تو مهربان ترینی.
عادلِ لطیف

حکیما، لطیفا، ای سراسر عدل و ای سرشار از لطف، عدل تو در هَراسم می افکند که نامه عملم سخت سیاه است و لطفت امیدوارم می کند که بخشایشت بی پایان است. بارها به بیراهه رفته ام و بارها به آن چه نباید، دست آلوده ام. لحظات بسیار از تو غافل شده ام و به تکرار، فریب شیطان خورده ام. چه سحرهای نابی را دل به خواب سپرده ام و چه فرصت هایِ بی برگشتی که به بطالت گذرانده ام.ای خدای بزرگ من، اگر عذابم کنی، بنده توام. عذاب تو، کیفر عمل من است و عین عدل تو، و اگر ببخشایی و بگذری، مهربانیِ تو با من از لطفِ تو و حکمتِ توست، با آن که تو تواناترینی و شکست ناپذیر و مقتدر.
ای تواناترین

ای یکتای یگانه، دست قدرت تو را همتایی نیست و توانایی ات را مانعی در نمی گیرد. اگر تو خوارم بخواهی و زیان مندم گردانی، جز تو کسی را یارای نجاتم نیست و اگر در نکویی ات غرقم سازی، کس نتواند که خوارم کند و به ذلتم بنشاند که تو بر هر امری توانایی و مقتدر بر همه بندگان.

پس ای تواناترین، مرا توفیق خوب بودن عطا کن و از خواری و ذلت بدورم دار که دست به دامان کرم تو آویخته ام.ای بزرگِ بی همتا، فرجام کارم را رستگاری و سعادت قرار ده که تنها امیدم به مهر توست.
دنیا، کیفرگاه گناهان

چه بسیار امت هایی که دل هاشان را تیرگی قساوت فرا گرفت و شیطانْ گناهان را در نظرشان جلوه گر ساخت و کردار بدشان را برایشان زینت داد. پس ناگاه به کیفرشان گرفتی و به عذاب گرفتارشان کردی، آن گونه که به یک باره ناامید و وامانده شدند.

خدایا، مهربانا، از نعمت های دنیا آن قدر به ما ببخش که از تو غافلمان نکند و آن گونه در استفاده از نعمت های دنیا هشیارمان بدار که یاد تو را از دلمان بیرون نکنیم و از شکر تو باز نمانیم. لطیفا، دلمان را شیفته دنیا مدار و ما را با نعمت بسیار، گرفتار بی مهری و عذابت مکن که نعمتِ دنیا گذشتنی است و مهر تو ابدی.
توبه گویان

خدایا، مهربانا، تو با همه قدرتت، با همه جبروتت و با همه عظمتت، مهر و رحمت را برخود مقرر فرموده ای و ما را نیز با همه خطا و نسیانمان، با همه گناه و سیه کاری مان و با همه غفلت و عصیانِ مان، به توبه خوانده ای. خدایا، تو خود را بارها آمرزنده و مهربان نامیده ای؛ پس ای آمرزنده وای مهربان،ای خطا پوش و ای خطا بخش، بگذر از آن همه خطای بی شمار ما و از آن همه عطای بی نهایت خود ببار که ما، نه به دشمنی و عصیانْ که از سر جهل و نسیان بد کرده ایم و به بیراهه رفته ایم و اینک توبه گویانْ راه جبرانِ خطاپیش گرفته، به سوی تو می آییم. ما را دریاب و به رحمتت در ما نگر و یاری مان کن تا در راه نمانیم.
تنها یاری دهنده

چه بسیار لحظه ها که جرقه ای از نورْ دلم را روشن کرد و مرا به سوی توبه کشاند و سوگند خوردم که در بیراهه پامگذارم و به خطا دست نیالایم و باز چه بسیار توبه ها که شکستم و از یاد بردم.

خدایا، بزرگا، ای یکتا وجودِ بی انتها، به ناتوانی و عجزم بنگر و به همه امیدی که در دل به تو بسته ام. توبه شکستنم، نه از سر عصیان و دشمنی، که از سر خطا و نسیان است. بارها عزم بر خوب بودن کرده ام و آن را از یاد برده ام و تو ای بزرگ ترین، تنها یاری دهنده ای؛ پس یاری ام ده تا هر لحظه و در هر کار به یاد تو باشم. ای مهربان، دلم را در همه لحظات به یاد خود روشن کن تا لحظه لحظه به تو نزدیک تر شوم و از خطا و کردار ناشایست دور باشم.
لحظات نیاز

خدایا، لطیفا، در همه لحظاتِ بودنمْ مرا از لطف و نعمتت فراوان بخشیده ای و از زلال رحمتت، بسیار نوشانده ای، آن گونه که نه در تصورم گنجد و نه در بیانم آید.

ای عزیز، در این دنیا از لطف بر من باریدی و من به مهربانی تو در آخرت محتاج ترم؛ پس در آن لحظات نیازمندی ام نیز مهرت را بر من جاری ساز.
در میانه فریب کاری ها

عزیزا، حکیما، دنیا با هزار رنگ به فریبم نشسته است. شیطانِ نفس از درونْ اسبِ سرکشِ هوی و هوس را هِیْ می کند و ابلیسِ قسم خورده، از بیرون دام می نهد. لحظه ای بیش نمانده که با سر بر زمین فرو افتم و در دنیا فرو روم. در این میانْ تنها امیدم به توست و دستم بر دامن تو که اگر لحظه ای رهایم کنی، غرق خواهم شد.ای نور مطلق وجود،ای همهْ هستی،ای همهْ مهربانی، دستم را بگیر و رهایم مکن. صدایم را بشنو و فراموشم مکن. یاری ام کن و نجاتم ده که تنها تویی فریادرس درماندگان.
امید به لطف او

حکیما، مهربانا، اگر نبود رحمت واسعه تو و مهربانی بی پایانت که عالم را فرا گرفته، و اگر نبود خشم تو بر نومیدان از رحمتَتْ و عذاب تو بر آن که از مهرت مأیوس شود، هر آینه از سنگینی بار گناهْ جان می دادم و از هراس و خوف آخرت هلاک می شدم. با آن کوله بار پر از سیاهی و آن توشه اندک برای سفر آخرت، تنها امید به لطف و مهربانی توست که زنده ام می دارد. الهی،ای مهربان ترین، امیدم را به ناامیدی مکشان. سینه سوخته ام را بیش از این سوزان مخواه. این بار سنگین گناه را به زلال عفوت از میان بردار. درون تیره ام را به نور هدایت و حکمتت روشن کن. یادت را هر لحظه در دلم شور افکن بدار و نامت را برآینه دلم نورافشان دار، تا جز تو نبینم، جز نام تو نخوانم و جز راه تو نپویم؛ به رحمتت و مهرت، یا رحیم.

پدیدآورنده: منیره زارعان