تالار دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله Arabic English Persian
بازیابی رمز
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2
  1. #1

    چگونگی رفع بلا از ایوب




    چگونگی رفع بلا از ایوبدر قرآن در آیه 42 و 43 سوره صاد می‎خوانیم خداوند به ایوب ـ علیه السلام ـ چنین وحی كرد:
    «اُرْكُضْ بِرِجْلِكَ هَذَا مُغْتَسَلٌ بارِدٌ وَ شَرابٌ وَ وَهَبْنا لَهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَهً مِنَّا وَ ذِكْرى لِأُولِی الْأَلْبابِ؛ پای خود را بر زمین بكوب! این چشمه خنك برای شستشو و نوشیدن است، و افراد خانواده‎اش را به او بخشیدیم، و همانند آنان را بر آنها افزودیم، تا رحمتی از سوی ما باشد و تذكّری برای اندیشمندان.»
    و در آیه 44 صاد می‎فرماید:
    «إِنَّا وَجَدْناهُ صابِراً نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ؛ ما ایوب ـ علیه السلام ـ را صبور و شكیبا یافتیم، او چه بنده خوبی است كه بسیار بازگشت كننده به سوی خداست.»
    ایوب ـ علیه السلام ـ بدن خود را با آب آن چشمه زلال شستشو نمود، و از آن نوشید، تمام دردها و رنجها از بدنش برطرف گردید سپس آن چه او از اموال و زراعت و دام و فرزندان را از دست داده بود، همه به اذن خدا بازگشتند و بهتر و افزون‎تر از قبل، به سراغ ایوب آمدند.
    او لباس زیبا پوشید و برخاست و در مكان بلندی نشست. پس از آن كه او در كنار چشمه زیر درختهای خوشرنگ با چهره جوان و زیبا نشسته بود غرق در نعمتها و الطاف الهی شده بود.
    مطابق روایات، همسرش رُحْمه كه در به در بیابانها بود به یاد شوهر افتاد، گرچه شوهرش ایوب ـ علیه السلام ـ او را طرد كرده بود، ولی او به یاد شوهر دردمندش افتاد و تصمیم گرفت برای دیدار او باز گردد، به سوی مكان استراحت ایوب ـ علیه السلام ـ حركت كرد، وقتی كه نزدیك آن جا رسید، دید همه چیز فرق كرده و نعمت‎های فراوانی جایگزین قحطی و خشكی و بلاها شده است.
    رُحْمه هر چه در آن جا به جستجوی شوهر پرداخت او را نیافت و از فراق شوهر گریه كرد، و ایوب از آن مكان بلند او را می‎دید.
    ایوب ـ علیه السلام ـ شخصی را نزد رُحْمه فرستاد، آن شخص نزد او آمد او را سرگردان یافت پرسید: «در جستجوی چه هستی؟ ای كنیز خدا؟»
    رُحْمه گریه كرد و گفت: «در جستجوی آن مبتلا به بیماری هستم كه در این محل افتاده بود، نمی‎دانم چه بر سرش آمده و آیا از دنیا رفته است؟»
    آن شخص او را نزد ایوب ـ علیه السلام ـ برد، او ایوب ـ علیه السلام ـ را نمی‎شناخت، زیرا ایوب ـ علیه السلام ـ جوان و زیبا شده بود. در این هنگام بین ایوب و او گفتگوی زیر رخ داد.
    ایوب: ایوب چه نسبتی با تو داشت؟
    رُحْمه در حالی كه گریه می‎كرد گفت: او شوهر من است آیا او را دیده‎ای؟
    ایوب: آیا اگر او را بنگری او را می‎شناسی؟،
    رُحْمه: آیا كسی هست كه شوهر و سرپرستش را نشناسد؟
    در این هنگام رُحْمه به چهره ایوب ـ علیه السلام ـ نگریست، چهره زیبای ایوب او را مجذوب كرد و گفت: «آن هنگام كه شوهرم ایوب در سلامت بود، شبیه‎ترین انسانها به تو بود.»
    ایوب: من همان ایوب هستم، كه به من امر كردی تا گوسفندی را به نام ابلیس ذبح كنم، من از فرمان خدا اطاعت كردم، و از دستور شیطان سرپیچی نمودم، و به درگاه خدا به نیایش و راز و نیاز پرداختم، خداوند به من لطف كرد و نعمتهایش را به من باز گردانید.[1]
    آن گاه رُحْمه خوشحال شد و زندگی خوش را در كنار شوهرش ایوب از سر گرفتند و به خوشی و شادكامی به زندگی شیرین خود ادامه دادند.
    آری این است نتیجه درخشان صبر، شكر و سپاس كه گفته‎اند:
    صبر و ظفر هر دو دوستان قدیمند بر اثر صبر نوبت ظفر آید
    آری مردان حق با دگرگون شدن نعمتها، هرگز خود را نمی‎بازند، افكار و برنامه‎هایشان عوض نمی‎شود، آنها در آسایش و بلا، در سلامت و بیماری، در همه حال رابطه نزدیك و تنگاتنگ با خداوند دارند، روح آنها همچون اقیانوس كبیر است كه طوفانها آرامش آن را به هم نمی‎زند، بر اثر انبوه حوادث تلخ، مأیوس و پژمرده نمی‎گردند، و از آزمایشهای الهی، راست قامت بیرون می‎آیند، این است درس بزرگ زندگی حضرت ایوب ـ علیه السلام ـ .
    در ورق دیگر تاریخ می‎خوانیم:‌ رُحْمه به خدمت شوهر و فداكاری خود ادامه داد، تا این كه در اواخر، خسته و رنجور گردید، سرانجام در یك درگیری لفظی با ایوب ـ علیه السلام ـ ، ایوب به او گفت: «از من دور شو!» رُحْمه نیز از ایوب ـ علیه السلام ـ جدا گردید.
    ایوب دیگر هیچ نداشت و تنها و مظلوم، هم چنان به صبر و شكر ادامه داد و از امتحان الهی پذیرفته گردید، تا این كه خداوند به او لطف كرد و سلامتی و جوانی او را به او برگردانید، و او را مشمول انواع نعمتها كرد.
    رُحْمه با این كه از ایوب جدا شده بود، دلش از مفارقت شوهر، می‎تپید و می‎خواست با شوهر بلا زده‎اش بار دیگر ملاقات نموده و آشتی كند. بی‎آنكه از سلامتی و دگرگونی وضع شوهر، اطلاع داشته باشد، تصمیم گرفت به دیدار او بپردازد، و به پرستاریش ادامه دهد، به دنبال این تصمیم به خانه ایوب ـ علیه السلام ـ بازگشت، ناگاه جوانی زیبا را در باغ بسیار زیبا و پرگل و میوه دید، او را نشناخت تعجب كرد، اما دیری نگذشت كه با اشاره ایوب ـ علیه السلام ـ دریافت كه خداوند لطف و رحمتش را شامل حال آنها كرده، دست در گردن ایوب گذاشت، و هر دو با شور و شوق، خداوند را از آن همه لطف و مهر، سپاسگزاری كردند.
    خداوند فرزندان صالحی از همین زن به ایوب ـ علیه السلام ـ داد، و زندگی او و همسرش، درسی از صبر و استقامت و شكر و ایمان برای دیگران گردید.[2]
    رُحْمه گرچه یك بار خسته شد، اما به زودی پشیمان شد و به پرستاری و خدمت به شوهر رنج دیده‎اش ادامه داد، و خداوند نیز به او و شوهرش پاداش فراوان عطا كرد.

  2. صلوات و تشکر


  3. #2



    [1] . بحار، ج 12، ص 369ـ370.
    [2] . اقتباس از قصص قرآن بلاغی، ص 207ـ209.

  4. صلوات و تشکر


موضوعات مشابه

  1. وضو با یک لیوان آب
    توسط 88060855 در تالار بخش تربیتی - گروه علمی فقه اسلامی
    پاسخ: 4
    آخرين نوشته: 1391/11/05, 10:59 بعد از ظهر
  2. وضو با یک لیوان آب
    توسط 88060855 در تالار عبادات
    پاسخ: 4
    آخرين نوشته: 1391/11/05, 10:59 بعد از ظهر
  3. پاسخ: 7
    آخرين نوشته: 1391/06/30, 04:23 بعد از ظهر
  4. ماجرای زندگی ایوب (ع)
    توسط سوگند در تالار قصص قرآن
    پاسخ: 1
    آخرين نوشته: 1390/02/26, 12:40 بعد از ظهر
  5. ایوان مدائن
    توسط quranic در تالار تاریخ اسلام
    پاسخ: 24
    آخرين نوشته: 1389/10/20, 03:31 بعد از ظهر

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •