تالار دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله Arabic English Persian
بازیابی رمز
صفحه 1 از 8 123 ... آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 10 , از مجموع 72
  1. #1

    سی منزل با کاروان رمضان ۩ ۩ هر روز یک حدیث در باب روزه ۩ ۩








    پایه های اسلام
    قال الباقر عليه السلام:
    بنى الاسلام على خمسة اشياء، على الصلوة و الزكاة و الحج و الصوم و الولايه.
    امام باقر عليه السلام فرمود:
    اسلام بر پنج چيز استوار است، برنماز و زكات حج و روزه و ولايت (رهبرى اسلامى).فروع كافى، ج 4 ص 62، ح 1





  2. صلوات و تشکر : 2


  3. #2

    سی منزل با کاروان رمضان ۩ ۩ دعای هر روز ماه رمضان به روایت صوت و تصویر ۩ ۩






    دعای روز اول ماه مبارک رمضان

    اللهمَّ اجعل صِیامی فیهِ صِیامَ الصائِمین،
    وَ قِیامی فیهِ قِیامَ القائِمین،
    وَ نَبِّهنی فیهِ عَن نَومَةِ الغافِلین،
    وَ هَب لی جُرمی فیهِ یا اِلهَ العالَمین،
    وَاعفُ عَنّی یا عافِیاً عَنِ المُجرِمین.

    خدایا روزه مرا در این روز مانند روزه داران حقیقی که مقبول توست قرار ده ، واقامه نمازم را مانند نمازگزاران واقعی مقرر فرما ، ومرا از خواب غافلان « از یاد تو » هوشیار وبیدار ساز وهم در این روز جرم و گناهم را ببخش ای خدای عالمیان واز زشتیهایم عفو فرما ای عفو کننده از گنهکاران .






    تصاویر پیوست شده تصاویر پیوست شده برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام:  1.jpg
مشاهده: 374
حجم:  40.7 کیلو بایت  
    فایل های پیوست شده فایل های پیوست شده
      نوع فایل: mp3 01.mp3  , 113.0 کیلو بایت  ,  79 نمایش



  4. صلوات و تشکر : 2


  5. #3

    ۩ ۩ سی منزل با کاروان رمضان ۩ ۩










    آداب ماه ضيافت الهي

    ماه خير و بركت، ماه نزول رحمت، ماه ميهماني و ضيافت الهي، بار ديگر ما را به يك فضاي معنوي غيرقابل وصفي مي كشاند، فضايي آكنده از عشق به خدا، و دنيايي از صفا و صميميت كه يك ماه به طول مي انجامد. اينجاست كه بر همه لازم است كه قدر اين ضيافت را بدانند و پيشاپيش خود را براي ورود به اين ميهماني آماده كنند، خداپرستان مي دانند كه اين ضيافت با ديگر ميهماني ها فرق دارد. در اين جا ميزبان خالق يكتا است و انبياء الهي پذيرايي كنندگان و فرشتگان، خدمتگزاران اين خوان هستند. در اين ميهماني فرشتگان پيوسته بر موحدان سلام گفته و با كشيدن بالهاي خود بر روزه داران، گناه ميهمانان را از بين مي برند و پاك مي كنند.
    براي اين ميهماني در آتش و خشم خداوندي بسته، در بهشت و رحمت پروردگار باز و دست شياطين و خناسان و وسوسه گران غل و زنجير شده است.
    اين ضيافت در نگاه پيامبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) آنقدر مهم است كه در آخرين جمعه شعبان مردم را به آمادگي هاي لازم براي ورود به ماه خدا فرامي خواند.
    پيامبر در عظمت و حرمت اين ماه عزيز در جمع حاظران نماز جمعه چنين فرمود: ولا يكونن شهر رمضان عندكم كفيره من الشهور فان له عندالله حرمه و فضلاً علي ساير الشهور؛ نبايد در نظر شما، ماه رمضان و ديگر ماه ها يكسان باشد، چون اين ماه نزد خدا حرمت و فضيلت والاتري نسبت به ديگر ماه ها دارد.(1)
    در اين ماه بايد تمام اعضا و جوارح ما روزه دار باشد، و با ادب خاص خود وارد اين ميهماني بي مانند بشويم. نه دست خطا كند و نه پا و نه چشم و گوش.
    در اين ضيافت فقط و فقط از پروردگار پيروي خواهد شد نه از شيطان يا هواي نفس همه چيز بايد تغيير يابد، تا با فضاي رمضان، رمضاني شويم.
    پيامبر و معصومين براي بهره جستن از اين فيض بزرگ سخنان و رهنمون هاي بسيارارزشمند، زيبا و دلنشيني براي ما به يادگار گذاشته اند كه به بررسي بخشي از آنها مي پردازيم.

    ویرایش توسط iranproud : 1389/05/21 در ساعت 10:01 قبل از ظهر

  6. صلوات و تشکر


  7. #4



    آداب مهماني خدا

    شايد برخي چنين فكر كنند كه ميهماني خدا فقط در اين خلاصه مي شود كه يك روزه دار همراه ديگر روزه داران در وقت سحر به امساك پرداخته و در پايان روز به افطار بپردازد، و همين مسئله همه ساله تكرار مي شود. اما اين به تنهايي هرگز كافي نيست چرا كه هدف اين نبوده كه مسلمانان فقط چند ساعتي از روز و چند روزي از سال از خوردن و آشاميدن خودداري كنند بلكه در اين يك ماه بايد جهاد كنند، جهادي پيگير و تلاشي مستمر در راستاي تهذيب نفس و اصلاح خويش. اين يك ماه كلاس آموزش و تمرين آموخته ها است. كلاسي براي آزمودن فضائل اخلاقي و تلاش براي ترك رذائل شيطاني و ضداخلاقي، كه از جمله اين فضائل است:


    1- كنترل زبان

    زبان نشانه عقل يا جهل انسان است و مايه عزت يا ذلت اوست.
    از اينرو در روايات و احاديث اسلامي درباره كنترل اين موجود كوچك اما بسيار خطرناك هشدارهاي فراواني داده شده است. و از پيامبر «ص» روايات متعددي رسيده كه فرموده اند: سلامتي و راحتي انسان در حبس و نگهداري زبان اوست.(2) و يا اين كه فرموده اند: تمام گرفتاري هاي انسان از زبان خودش است. (3) و يا اين كه امام رضا(علیه السّلام) فرموده: سكوت و كنترل زبان نشانه دانايي است. (4) عبدالله ثقفي گويد: به پيامبر عرض كردم كه بيشترين چيزي كه بر من مي ترسي چيست؟ پيامبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) زبانش را به دست گرفته و فرمود: از اين.(5) همچنين امير مؤمنان(علیه السّلام) در وصيتي كه به فرزند خود محمد بن حنفيه داشت فرمود: زبان همانند سگ هار است. اگر آن را آزاد بگذاري تو را گاز خواهد گرفت. بسا بر اثر كلمه اي كه انسان بر زبان جاري مي سازد، نعمتي را از دست مي دهد. پس بر تو باد زبانت را كه همانند طلا و نقره است حفظ و پنهان كن (6) از اين روست كه پيامبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) با مهم شمردن اين امر، در خطبه شعبانيه معروف خود در مدينه كه در آخر ماه شعبان ايراد فرمود، اين چنين توصيه كرد: يعني اي گروهي كه خود را آماده ضيافت الهي نموده ايد، زبانتان را در اين ماه كاملاً كنترل نماييد تا در محضر پروردگار خطايي از او سر نزند. (7)

    2- كنترل چشم

    دومين موردي كه ميهمان بايد در اين ضيافت الهي درنظر گرفته و رعايت كند، كنترل چشم است.
    پيامبر (صلّی الله علیه و آله و سلّم) درباره رعايت اين نكته مي فرمايد: و چشم خود را فرو پوشانيد از آنچه كه نگاه شما به آن روا نيست. (8)
    آري خداوند به بندگان چشم داده تا ببينند، اما نه اين كه بهر چيز و بهر كس نظر كنند. چشم داده است تا راه خود را بيابند، به غذاي فكري و بدني خويش خوب نظر بيفكنند و اين دستور اوست كه مي فرمايد: فلينظر الانسان الي طعامه (9)
    با اين بيان مي توان گفت يك نگاه واجب داريم و اين همانست كه گفته شد. دوم نگاه مستحب است كه در روايات به آن اشاره شده است. چنانچه فرموده اند: نگاه كردن به صورت علي بن ابي طالب ، پدر، مادر، عالم، برادر ديني، امام عادل، قرآن، و كعبه عبادت است. (10) و همچنين نگاه كردن به آب و طبيعت، و سبزه، گل و گياه باعث زدوده شدن غم و غصه از انسان مي شود.
    نگاه سوم آن كه از نظر شرع مقدس جايز نيست و آن نگاه به نامحرمان است و كنترل چشم دربرابر آنها يكي از آداب و شرايط اين ميهماني بزرگ است و قرآن مجيد نيز در آياتي تمام مسلمانان را به اين امر الهي فراخوانده و مرد و زن را از نگاه هاي حرام و غيرشرعي به يكديگر برحذر داشته است.
    رسول خدا(صلّی الله علیه و آله و سلّم) مي فرمايند: روز قيامت تمام چشمها گريان است مگر سه چشم، چشمي كه از ترس خدا گريه كند، چشمي كه از نگاه به نامحرم فرو پوشانده شود، چشمي كه شب زنده دار باشد. (11)


    3- كنترل شنوايي

    همانگونه كه دربين انسانها يك نظام حقوقي نسبت به يكديگر حاكم است، بين اعضاي يك انسان نيز حقوقي هست كه مي بايد به آن حقوق حتما توجه بشود.
    امام زين العابدين(علیه السّلام) در رساله حقوق، ضمن پنجاه حقي كه بر يك فرد مطرح مي فرمايد براي نفس و زبان و شنوايي و بينايي و دست و پا و شكم و غير آن حقوقي را بيان كرده است.
    حضرت درباره حقي كه شنوايي بر انسان دارد چنين فرموده: و حق السمع تنزيهه عن سماع الغيبه ، و اما حق شنوايي اين است كه آن را از شنيدن غيبت و شنيدن هرآنچه كه شنيدنش بر او حلال نيست، پاك و منزه ودور گرداني.(12)
    بدون شك آن ميزباني كه غيبت و آواز و صداهاي محرك و مهيج قواي حيواني انسان را تحريم كرده و به هيچ وجه حاضر نيست كسي را به حضور پذيرد كه از اين محرمات پرهيز ننمايد و يا در ماه رمضان بخواهد خود را به اين مسائل مشغول كند.
    پيامبر بزرگوار اسلام(صلّی الله علیه و آله و سلّم) ضمن خطبه شعبانيه خود به سومين ادب از آداب اين ضيافت الهي اشاره نموده مي فرمايد: خود را از آنچه كه شنيدنش بر شما حلال و جايز نيست دور بداريد. (13)


    4- كنترل خشم

    غضب و خشم يكي از حالات بسيار زشت انساني است كه باعث حركت روح حيواني او مي شود، گاهي اين دخالت بحدي به پيش مي آيد كه قوه عاقله و فكر سالم انسان را مي پوشاند. بدين جهت گفته اند كه غضب جنوني است كه يك مرتبه عارض مي شود. و بسا كه مرگ ناگهاني هم در پي داشته باشد. مرحوم نراقي در وصف خشم و غضب از حكما نقل كرده است كه: كشتي كه به گرداب افتاده و گرفتار موجهاي عظيم و بادهاي تند شده باشد، به نجات نزديكتراست از كسي كه شعله غضبش به التهاب آمده باشد.» (14)
    البته ناگفته نماند كه دو غضب داريم يكي ناپسند و مذموم و آن حالتي است كه انسان را از حد اعتدال بيرون برد، و اما آن غضبي كه اختيار و مهارش در دست انسان است و يا آن خشم براي رضاي خدا و يا براي دفاع از حق از او صادر شود نه تنها اشكالي ندارد بلكه خشمي پسنديده است. اميرمؤمنان(علیه السّلام) فرمود: هيچگاه پيامبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) براي دنيا به خشم نمي آمد، اما هرگاه از براي حق به خشم مي آمد، احدي را نمي شناخت و غضبش آرام نمي گرفت تا حق را ياري كند. (15)
    و اخبار و احاديث فراواني در مذمت خشم ناپسند وارد شده و همه آنها دلالت بر اين دارند كه ايمان را فاسد مي گرداند چنانكه سركه عسل را فاسد مي كند. (16)
    امام جعفر صادق(علیه السّلام) مي فرمايد: غضب، دل مرد دانا را هلاك مي كند، و كسي كه مالك قوه غضب خود نباشد مالك عقل خود نيز نيست. (17)
    پس در اين ماهي كه افتخار حضور و شركت در ميهماني رب الأرباب را داريم بايد علاوه بر كنترل چشم و گوش و زبان بر خشم خود نيز مسلط باشيم.
    امام رضا(علیه السّلام) در سخني درباره فضيلت ماه رمضان چنين فرموده است: هركه در ماه رمضان خشم خود را فرونشاند خداوند خشم و غضب خود را درباره اش در روز قيامت فرو مي نشاند. (18)


    5- پرهيز از محرمات

    بسياري از گرفتاري هاي مردم در اثر نداشتن تقواي الهي و ترس از خداوند در روز قيامت است. از اينرو به دام بسياري از گناهان از جمله روي آوردن به محرمات مي افتند. بي پرده بايد گفت كه در حال حاضر كسي نيست كه با حرامهاي خداوند آشنايي نداشته باشد مگر آن جاهل بي خبري كه اين دسته هم بسيار اندك مي باشند، اما غالب مردم هم موارد حرام را مي دانند و هم از تأثير لقمه حرام در زندگي آگاه اند.
    و هيچ عاملي به اندازه تقوا و پرهيزكاري نمي تواند انسان را از اقبال بر محرمات باز دارد. و در ماه رمضان در ماه ضيافت الهي هرچه تقواي يك روزه دار بيشتر شد از محرمات فاصله خواهد گرفت. و در گفتگويي كه امام صادق با مفضل بن عمر داشت درست بر همين نكته تكيه كرده و به او چنين فرمود: كم بودن عمل ولي همراه با تقوا بهتر از عمل بسيار ولي تهي از تقوا است. گويد سؤال كردم: اين چگونه ممكن است كه عمل بسيار باشد اما تقوا در بين نباشد. حضرت در پاسخ فرمود: آري نمونه اش همانند كسي است كه همسايه را اطعام مي كند و به آنها ارفاق مي نمايد و ديگران را به خانه اش دعوت مي كند، اما در كنار چنين كارهايي اگر دري از حرام بر او بازشد وارد آن مي شود و اين معناي عمل بدون تقوي است. و در مقابل كسي كه عملي اندك دارد اما اگر دري از حرام به رويش بازشد، هرگز وارد آن نخواهد شد. (19)
    و ماه رمضان ماهي است كه خداي مي خواهد بندگانش با چشمي پاك و دلي پاك تر به سوي او روي آورند، موحدان و روزه داران بااجتناب از محرمات در اين ماه پرفيض و رحمت براي هميشه از حرام فاصله بگيرند.
    ابوسعيد خدري از پيامبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم) نقل كرده كه فرمود: هر بنده اي كه ماه رمضان را درك كند، پس اگر روزها را روزه بدارد و آزارش به ديگران نرسد و چشم خود را از نامحرمان پوشاند، و از آنچه كه خداوند بر او حرام كرده پرهيز نمايد، خداوند بهشت را بر او واجب مي گرداند. (20)
    باميد روزي كه تمام بندگان خدا از اين فضاي معنوي بهره كاملي ببرند.

    پي نوشت :
    1- فضائل الأشهرالثلاثه ص95
    2- ذرايع البيان ج 1 ص 6
    3- همان
    4- همان
    5- همان ص 8
    6- الاختصاص ص 223
    7- فضائل الاشهر الثلاثه ص77
    8- همان
    9- سوره عبس آيه 24
    10- سفينه البحار ج 2 ص596
    11- بحارالأنوار ج 104 ص35
    12- ذرايع البيان ص 206
    13- فضائل الأشهر الثلاثه ص77
    14- معراج السعاده ص 77
    15- معراج السعاده ص 77
    16- همان
    17-همان
    18-فضائل الأشهر الثلاثه ص97
    19- سفينه البحار ج 1 ص244
    20- فضائل الأشهر الثلاثه ص103



  8. صلوات و تشکر


  9. #5



    معنى بركت و مبارك
    آشنايي با برخي از مفاهيم ماه رمضان




    علماى لغت واژه «بركت» را به فزونى و رشد(1) همراه با ثبات و دوام معنى كرده اند. در كتاب لسان العرب به نقل از ابن عباس آمده است: «معنى بركت فراوانى در هرچيز خير است».(2) راغب اصفهانى نيز آن را به معناى ثبوت و استقرار خير الهى در چيزى مى داند. چنانچه بركه «چيزى شبيه حوض» به جايى كه آب در آن مجتمع و مستقر مى گردد. گفته مى شود.(3)
    اما مبارك. به آنچه كه در آن خير فراوان وجود دارد و از او بروز و صدور مى يابد اطلاق مى گردد. زجاج مى گويد: «مبارك آن چيزى است كه از آن خير فراوان برآيد» (4) راغب نيز مى نويسد: «به آنچه كه خير و فايده الهى در آن ثبوت و استقرار داشته باشد مبارك گفته مى شود».(5)

    كاربرد واژه بركت و مبارك در قرآن

    بنابراين. آنچه كه در آن خير فراوان و نفع و فايده بسيار. ثبات و قرار داشته و از آن صادر گردد. مبارك ناميده مى شود. بدين ترتيب عنوان «با بركت» و «مبارك» در آيات قرآن كريم ودر اين موارد بكار رفته است:
    1) ذات اقدس الهى كه خير محض و بركت ناب است؛ «تبارک الله رب العالمين» (اعراف54/). «فتبارک الله أحسن الخالقين» (مومنون/ 14). «تبارک الذى نزل الفرقان على عبده...!» (فرقان/ 1).
    2) قرآن كريم؛ «وهذا كتاب انزلناه مبارك» (انعام/ 92). «وهذا كتاب انزلنا مبارك فاتبعوه...»
    (انعام/ 155). «كتاب انزلناه اليه مبارك ليدبروا آياته...» (ص / 29)
    3) خانه خدا(كعبه)؛ «ان اول بيت وضع للناس للذى ببكة مباركا وهدى للعالمين».(6)
    4) مسجد الاقصى؛ «.. الى المسجد الاقصى الذى باركنا حوله...» (7)
    5) شب قدر؛ «انا انزلناه فى ليله مباركه...» (8)
    6) پيامبران الهى؛ «وجعلنى مباركا أينما كنت...» (9). «وباركنا عليه وعلى اسحاق...» (10)
    7) باران؛ «ونزلنا من السماء ماءً مباركا...» (11)

    راز مباركى ماه رمضان

    بى ترديد مباركى و نامباركى و سودمندى و زيان بارى هرچيزى كه به انسان منتسب مى شود. با حيات آدمى و ابعاد وجودى او رابطه اى تنگاتنگ و گسست ناپذير داشته و با مصالح و مفاسد حيات و جنبه هاى مختلف وجود او ارتباط كامل دارد. به همين علت. براى پى بردن به «مباركى» ماه رمضان و بركت زايى آن براى انسان. توجه و تامل در نكات زير ضرورى است:
    1ـ حقيقت حيات و گوهر وجود انسان روشن است كه آدمى علاوه بر جنبه هاى مادى و زندگى حيوانى از جنبه هاى معنوى و زندگى انسانى نيز برخوردار است اين جنبه معنوى و انسانى در پرتو اعطاى وجودى برتر به او بخشيده شده است.
    «.. ثم انشاناه خلقا آخر فتبارک الله احسن الخالقين» (12) «فاذا سويته ونفخت فيه من روحى فقعوا له ساجدين» (13) اين وجود برتر و حقيقت فراتر كه اساس هستى و گوهر حيات انسان را تشكيل مى دهد همان روح آدمى و جان انسانى است كه ديگر موجودات از آن بهره اى ندارند؛ غير اين جانى كه در گاو و خر استآدمى را عقل و جانى ديگر است در صورت نبود اين گوهر ارجمند. آدمى ازحيات انسانى تهى شده و در رديف ديگر حيوانات قرار خواهد گرفت.
    2ـ نيازمنديها و موجبات حيات انسانى همان گونه كه براى حيات حيوانى و جنبه مادى انسان نيازمندىها و خواسته هايى متناسب با آن وجود دارد و در صورت تامين نشدن و پاسخ ندادن به آنها حفظ و بقاى آن ناممكن است. براى حيات انسانى و معنوى نيز نيازها و تمايلاتى وجود دارد كه حفظ و بقاى آن تنها در پرتو تامين و برآورده كردن آنها امكان پذير خواهد بود.
    پيداست كه نيازمندىها و خواسته هاى اين دو جنبه ى وجود و دو بعد حيات انسانى متناسب با تفاوت و اختلاف آنها متفاوت و مختلف خواهد بود؛ تغذيه. رشد. بالندگى و نشاط بعد حيوانى و جنبه مادى انسان. به امور مادى و تامين خواسته هاى حيوانى وابسته است و از امور مورد نياز بعد انسانى بيگانه و بى خبر مى باشد؛ او نداند جز كه اصطبل و علف از سعادت غافل است و از شرف اما براى تغذيه. فربهى. شادابى و پرورش بعد انسانى و جنبه معنوى و روحى انسان موجبات و نيازمندىهاى ديگرى وجود دارد و اين گونه نيست كه با به دست آوردن عوامل و زمينه هاى شادابى. فربهى و آسايش تنى. زمينه تنومندى. رشد. نشاط و آرامش جان نيز فراهم گردد.
    3ـ هدف و نقش ماه رمضان بنابراين. براى پرورش و رشد و بالندگى جان و تامين خواسته هاى آن بايد به سراغ امورى غير از عوامل تامين كننده نيازهاى تن شتافت. هدف اساسى و نتيجه نهايى و دستاورد اصلى «روزه» كه برجسته ترين. وظايف مسلمان در ماه مبارك رمضان است. تقوا مى باشد.
    «يا ايها الذين آمنوا كتب عليكم الصيام كما كتب على الذين من قبلكم لعلكم تتقون» (14) اى كسانى كه ايمان آورده ايد! روزه بر شما نوشته شده؛ آن گونه كه بر آنها كه پيش از شما بودند نوشته شد. تا پرهيزكار باشيد.
    تقوا كه همان نگهدارى. كنترل و مهار تمايلات حيوانى و خواسته هاى نفسانى است. يك امر واقعى و عينى مى باشد كه در سايه ى روزه و روزه دارى در وجود انسان محقق مى گردد. ماه رمضان با همه آنچه كه به همراه دارد(و برجسته ترين آن روزه است). در صدد كنترل انسان و مهار تمايلات تنى و ايجاد و تقويت روحيه ى مقاومت در برابر جاذبه هاى نفسانى است تا بتواند بعد حقيقى و گوهر اصلى وجود انسان را سرزنده. بالنده. با نشاط و فربه نمايد؛ تا تو تن را چرب و شيرين مى دهى گوهر جان را نيابى فربهى
    4ـ ارتباط ماه رمضان با حيات حقيقى انسان انسان براى تامين حيات معنوى خود و تقويت. پرورش و فربهى روح خويش به اين ماه الهى نيازمند است. گرچه اين فريضه الهى مانند ديگر فرايض و تكاليف اسلامى تنها با يك بعد وجود انسان سروكار ندارد و فوايد و آثار آن به حيات روحى انسان محدود نمى گردد و ضمن تامين نيازهاى روحى و درپى داشتن آثار و نتايج معنوى. بهره ها و بركات مادى و دنيايى را هم براى انسان و جامعه به همراه دارد.(15) ولى هدف اصلى ونقش اساسى و تاثير عمده ماه رمضان به حيات معنوى و روان انسانى مربوط مى شود و آدمى براى بالندگى. رشد و چالاكى به امساك. منع و محدوديتى كه ماه رمضان براى بعد حيوانى انسان ايجاد مى كند نيازمند است. اين امساك. هرگز به معناى محروميت و از دست دادن توانايى ها و گرفتار ضعف و ناتوانى شدن نيست. «روزه» براى پيشگيرى از محروميت انسان و ايجاد قدرت كنترل در برابر شهوات نفس و تمايلات تن و برخوردار ساختن جان انسان از گوهرها و كمالات انسانى بسيار لازم و ضرورى است. چه بسيار افرادى كه با رها نمودن نفس و تن دادن به شهوات آنى و هوس هاى زودگذر. در حسرت ازدست دادن گوهر انسانيت نشسته و گرفتار اندوهى هميشگى شده اند؛ «كم من شهوه ساعه اورثت حزنا طويلا» (16) امام على(علیه السلام) فرمود: و چه بسا شهوت يك لحظه كه مايه اندوه طولانى گردد.

    ماه رمضان يكپارچه خير و بركت

    با به خاطر سپردن نكات چهارگانه ى پيش. اكنون مى توان چهره مبارك و سيماى پر خير و بركت ماه رمضان را مشاهده نمود و به بركت آفرينى آن براى انسان پى برد.
    البته اين چهره زيبا و سيماى نورانى آنگاه قابل مشاهده است كه پرده از ديدگان آدمى برداشته شود و غبار تن. حجاب رخسار زيباى جان نگردد و خواهش هاى نفسانى. مانع رويت ارتباط ميان نيازهاى جان آدمى با حقيقت و ماهيت روح پرور ماه رمضان نباشد و نگاه صحيح نسبت به اين ماه و رابطه آن با جان انسانى و نيازهاى او بدست آيد. در اين صورت لحظه لحظه اين ماه و همه آنچه كه به همراه دارد. موجب خير. بركت و مباركى براى انسانى است كه آن را درك كرده و در آستانش بستر افكنده است. چقدر شنيدنى است اين گزارش محمد بن مسلم از امام باقر(علیه السلام) : «ان الله تعالى ملائكه موكلين بالصائمين يستغفرون لهم فى كل يوم من شهر رمضان الى آخره وينادون الصائمين كل ليله عند افطارهم: ابشروا عباد الله فقد جعتم قليلا وستشبعون كثيرا بوركتم و بوره فيكم...» (17) خداوند داراى ملائكه اى است كه وظيفه آنان استغفار نمودن براى روزه داران در هر روز از ماه رمضان تا پايان اين ماه است و در هر شب هنگام افطار به روزه داران بشارت مى دهند: اى بندگان خداوند اندكى گرسنگى را چشيديد و بزودى سير مى گرديد. شما و آنچه كه در شماست مبارك گرديد.
    اى خجسته درد و بيمارى و تب
    اى مبارك درد و بيدارى شب
    رنج گنج آمد كه رحمت ها دروست
    مغز تازه شد چو بخراشيد پوست
    آرى. اگر روح انسان را بشناسيم و نيازهاى حقيقى او را بدانيم و رابطه بنده با خدا و راز نيازمندى بشر به ارتباط با عالم ملكوت را به درستى بيابيم نه تنها ماه رمضان راموجب محروميت و محدوديت نمى دانيم. بلكه آن را موجب توسعه و پيشرفت وجودى و صعود و تكامل انسانى خواهيم دانست.. در اين صورت. براى تكامل و تعالى انسان و رسيدن به كوى حق. روزه و ماه رمضان (و امورى كه موجب بالندگى و نشاط و قوت جان مى گردد) را لازم و ضرورى خواهيم شمرد؛ چنان كه در اين روايت نبوى آمده است:
    «من عرف الله وعظمه. منع فاه من الكلام و بطنه من الطعام وعنى نفسه بالصيام والقيام...» (18) كسى كه خدا را به درستى شناخته و به عظمت او پى برده باشد. دهان خود را از سخن و شكمش را از غذا بازداشته و رنج روزه و عبادت(نماز و شب زنده دارى) را بر خود هموار مى كند.
    چون كه در معده شود پاكت پليد
    قفل نه بر حلق و پنهان كن كليد
    يعنى ويژگى معده اين است كه پاكى ها را به پليدى تبديل مى كند پس بر حلق خود قفلى بزن و كليدش را پنهان كن و دائم مراقب شكم خود باش. با اين نگاه و معرفت. انسان مومن هرگز به از دست دادن ماه رمضان راضى نمى شود و در صورت از دست رفتن آن سخت نگران و بسيار آزرده خاطر و ملول مى گردد. آن گونه كه در زمزمه هاى عارفانه آن روح آگاه و شيدا در واپسين ساعات ماه مبارك مى خوانيم:
    «فنحن مودعوه وداع من عز فراقه علينا وغمنا و اوحشنا انصرافه عنا...» (19) ما با اين ماه خدا حافظى مى كنيم. خدا حافظى كسى كه جدايى اش براى ما سخت است و اين جدايى ما را اندوهگين مى كند و با رفتنش تنها مى شويم.

    پي نوشت :

    1ـ لسان العرب. ج 1 و مفردات راغب واژه «برك» ومجمع البيان. ج 2. ص 477.
    2ـ لسان العرب. ج 1.
    3ـ مفردات راغب.
    4- لسان العرب. ج 1.
    5ـ مفردات راغب.
    6ـ آل عمران. 96.
    7ـ اسرا. 1.
    8ـ دخان. 3.
    9ـ مريم. 31.
    10ـ صافات. 113.
    11ـ ق. 9.
    12ـ مومنون. 14.
    13ـ حجر. 29.
    14ـ بقره. 183.
    15ـ واين حقيقيت با مدد و توفيق الهى پس از بيان همه ى ويژگيها و اوصاف ماه مبارك كاملا آشكار خواهد شد.
    16ـ كافى ج 2. ص 451.
    17ـ وسائل الشيعه. ج 6. ص 176.
    18ـ امالى صدوق. ص 249.
    19ـ صحيفه جامعه سجاديه. دعا 142 و اقبال سيد بن طاووس. باب 34.

  10. صلوات و تشکر


  11. #6





    یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَیْكُمُ الصِّیامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ" [1]
    اى كسانى كه ایمان آورده‏اید! روزه بر شما مقرّر گردید، همان‌گونه كه بر كسانى كه پیش از شما بودند مقرّر شده بود، باشد كه پرهیزگار شوید.
    امر به گرفتن روزه مانند دستوراتی همچون جهاد و پرداخت زکات در سال دوم هجری از جانب خداوند رسید؛ چون به عقیده مفسران و دانشمندان علوم قرآنی، آیاتى كه با خطاب"یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا" شروع شده‏اند، مدنی هستند.
    خطاب ابتدایی آیه از جانب پروردگار، گامی مهم در تأثیر‌گذاری پیام است. در حدیثى از تفسیر مجمع البیان مى‏خوانیم: لذّت خطاب"یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا" سختى روزه را آسان مى‏كند.
    آنچه که روشن است، این‌که روزه بر امت‌های پیشین نیز واجب بوده است؛ حتی رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) در روایتی اولین روزه‌دار را حضرت آدم (علیه السلام) می‌دانند؛ ولی چگونگی و مدت روزه‌دار بودن مسلمانان با ادیان دیگر در زمان و تعداد روزها تفاوت دارد.
    از شیوه‏هاى تبلیغ، آن است كه دستورات مشكل، آسان جلوه داده شود. این آیه مى‏فرماید: فرمان روزه مختص شما مسلمانان نیست، در امّت‏هاى پیشین نیز این قانون بوده است. و عمل به دستورى كه براى همه امّت‏ها بوده، آسان‏تر از دستورى است كه تنها براى یك گروه باشد. "كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِكُمْ" قرآن، فلسفه بعضى احكام همچون روزه را بیان داشته است؛ زیرا اگر مردم نتیجه كارى را بدانند، در انجام آن نشاط بیشترى از خود نشان مى‏دهند. [2] هر چند كه روزه بر امّت‏هاى پیشین نیز واجب بوده؛ ولى روزه‏ ماه رمضان، مخصوص انبیا ذکر شده و در امّت اسلامى، روزه رمضان بر همه واجب شده است. [3]
    عالم بزرگوار شیعی، سیدبن طاووس می‌نویسد: [4]"علت اساسی تکلیف ، مشرف شدن انسان به پرستش خداوند ـ جلّ جلاله ـ است از آن جهت که اهلیت پرستش را دارد. این علت اصلی، در تمام تکالیف الهی ملحوظ است؛ اما توجیه این که چرا خداوند خواسته است این پرستش و بندگی، در زمان خاص و به گونة خاص و به صورت ویژه انجام گیرد؟ پاسخ آن را باید از خداوند جست‌و‌جو کرد که بر زنان پیامبران و امامان (علیهم السلام) جاری ساخته است؛ از آن جمله روایتی است که هشام بن حکم از امام صادق (علیه السلام) دربارة علت تشریع روزه سؤال كرد؛ سپس پیشوای ششم فرمود: "الْعِلَّةُ فِی الصِّیَامِ لِیَسْتَوِیَ بِهِ الْفَقِیرُ وَ الْغَنِیُّ وَ ذَلِكَ لِأَنَّ الْغَنِیَّ لَمْ یَكُنْ لِیَجِدَ مَسَّ الْجُوعِ فَیَرْحَمَ الْفَقِیرَ لِأَنَّ الْغَنِیَّ كُلَّمَا أَرَادَ شَیْئاً قَدَرَ عَلَیْهِ فَأَرَادَ اللَّهُ أَنْ یُسَوِّیَ بَیْنَ خَلْقِهِ وَ أَنْ یُذِیقَ الْغَنِیَّ مَسَّ الْجُوعِ وَ الْأَلَمِ لِیَرِقَّ عَلَى الضَّعِیفِ وَ یَرْحَمَ الْجَائِع‏" [5]خداوند روزه را واجب كرد تا دارا و نادار یکسان شوند؛ زیرا شخص بی‌نیاز معمولاً درد گرسنگی را نمی‌چشد تا به افراد نیازمند ترحمی داشته‌ باشد؛ چرا که فرد غنی هر چیزی را بخواهد، فراهم می‌بیند. به همین دلیل خداوند با تشریع روزه اراده كرده است که میان آفریدگان تساوی ایجاد کند تا بی‌نیازان نیز درد گرسنگی را احساس کنند و در نتیجه بر افراد ناتوان و نیازمند ترحمی داشته باشند.
    از موارد مهم در این فقره، خداوند در انتهای آیه و پس از واجب كردن روزه بر مؤمنان به آنها نوید متقی و پرهیزکار شدن به شرط انجام روزه را می‌دهد.
    تقوا، به معناى خویشتن‌دارى از گناه است. بیشتر گناهان، از دو ریشة غضب و شهوت سرچشمه مى‏گیرند. روزه، جلوى تندى‏هاى این دو غریزه را مى‏گیرد و لذا سبب كاهش فساد و افزایش تقوا است. [6] تقوا و خداترسى، در ظاهر و باطن، مهم‏ترین اثر روزه است.
    روزه، یگانه عبادت مخفى است. نماز، حج، جهاد، زكات و خمس را مردم مى‏بینند؛ امّا روزه دیدنى نیست. روزه، ارادة انسان را تقویت مى‏كند. كسى كه یك ماه نان و آب و همسر خود را كنار گذاشت، مى‏تواند نسبت به مال و ناموس دیگران، خود را كنترل كند. روزه، سبب تقویت عاطفه است. كسى كه یك ماه مزه گرسنگى را چشید، درد‌آشنا مى‏شود و رنج گرسنگان را احساس و درك مى‏كند. [7]
    رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند: "روزه، نصف صبر است. " [8]
    مسلم است روزه‌ای که مورد نظر آیات و روایات و سفارش پیشوایان دینی ما است، افزون بر خودداری از آب و نان و دیگر مفطرات و مبطلات روزه، پرهیز از گناهان و خالی كردن دل از غیر خدا است. روزه، انسان را شبیه فرشتگان مى‏كند، فرشتگانى كه از خوردن و آشامیدن و شهوت دورند. [9]
    رسول گرامی اسلام، حضرت محمد (صلّی الله علیه و آله و سلّم) می‌فرماید: "‌براى هرچیز، زكاتى است و زكات بدن‌ها، روزه است. " [10]و نیز فرمودند: "هر کس ماه رمضان را برای خدا روزه بدارد، تمام گناهانش بخشیده می‌شود. " [11] زیرا که خداوند مهربان می‌فرماید: "الصوم لى و انا اجزى به" [12] روزه براى من است و من پاداش آن را مى‏دهم.

    پى نوشت ها:
    1ـ بقره: 183.
    2ـ تفسیر نور، ذیل آیه.
    3ـ تفسیر نور الثقلین، ج 1، ص 136.
    4ـ اقبال الاعمال، ص 4.
    5ـ علل الشرایع، ج 2، ص 378.
    6ـ اصول كافى، ج 2، ص 18.
    7ـ تفسیر نور، ذیل آیه
    8ـ تفسیر المنار، ذیل آیه.
    9ـ صاحب جواهر، نقل از آیة اللَّه جوادى.
    10ـ بحار، ج 69، ص 380.
    11‌ـ تفسیر مراغی، ج 2، ص 69.
    12ـ اصول کافی، ج 4، ص 63.

  12. صلوات و تشکر


  13. #7

    سی منزل با کاروان رمضان ۩ ۩ احکام روزه دار ۩ ۩







    روزه آن است كه انسان براى انجام فرمان خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب از چيزهايى كه روزه را باطل مى‏كند و شرح آنها بعدا گفته مى‏شود، خوددارى نمايد.



    ویرایش توسط iranproud : 1389/05/21 در ساعت 10:15 قبل از ظهر

  14. صلوات و تشکر : 2


  15. #8

    نيت




    نيت

    1550 لازم نيست انسان نيت روزه را از قلب خود بگذراند يا مثلا بگويد فردا را روزه مى‏گيرم بلكه همين قدر كه براى انجام فرمان خداوند عالم از اذان صبح تا مغرب كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام ندهد، كافى است و براى آن كه يقين كند تمام اين مدت را روزه بوده، بايد مقدارى پيش از اذان صبح و مقدارى هم بعد از مغرب از انجام كارى كه روزه را باطل مى‏كند خوددارى نمايد.


    1551 انسان مى‏تواند در هر شب از ماه رمضان برا روزه فرداى آن نيت كند بهتر است كه شب اول ما هم نيت روزه همه ماه را بنمايد.


    1552 از اول شب ماه رمضان تا اذان صبح، هر وقت نيت روزه فردا را بكند اشكال ندارد.


    1553 وقت نيت روزه مستحبى از اول شب است تا موقعى كه به اندازه نيت كردن به مغرب وقت مانده باشد، كه اگر تا اين وقت كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام نداده باشد و نيت روزه مستحبى كند، روزه او صحيح است.


    1554 كسى كه پيش از اذان صبح بدون نيت روزه خوابيده است، اگر پيش از ظهر بيدار شود و نيت كند، روزه او صحيح است چه روزه او واجب باشد چه مستحب، و اگر بعد از ظهر بيدار شود، نمى‏تواند نيت روزه واجب نمايد.


    1555 اگر بخواهد غير روزه رمضان، روزه ديگرى بگيرد بايد آن را معين نمايد، مثلا نيت كند كه روزه قضا يا روزه نذر مى‏گيرم، ولى در ماه رمضان لازم نيست نيت كند كه روزه ماه رمضان مى‏گيرم، بلكه اگر نداند ماه رمضان است، يا فراموش نمايد و روزه ديگرى را نيت كند، روزه ماه رمضان حساب مى‏شود.


    1556 اگر بداند ماه رمضان است و عمدا نيت روزه غير رمضان كند، نه روزه رمضان حساب مى‏شود و نه روزه‏اى كه قصد كرده است.


    1557 سوم بوده،روزه او صحيح است.


    1558 اگر پيش از اذان صبح نيت كند و بيهوش شود و در بين روز به هوش آيد، بنابر احتياط واجب بايد روزه آن روز را تمام نمايد و اگر تمام نكرد،قضاى آن را بجا آورد.


    1559 اگر پيش از اذان صبح نيت كند و مست‏شود و در بين روز بهوش آيد، احتياط واجب آن است كه روزه آن روز را تمام كند و قضاى آن را هم بجا آورد.


    1560 اگر پيش از اذان صبح نيت كند و بخوابد و بعد از مغرب بيدار شود،روزه‏اش صحيح است.


    1561 اگر نداند يا فراموش كند كه ماه رمضان است و پيش از ظهر ملتفت‏شود،چنانچه كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام نداده باشد، بايد نيت كند و روزه او صحيح است و اگر كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام داده باشد، يا بعداز ظهر ملتفت‏شود كه ماه رمضان است، روزه او باطل مى‏باشد ولى بايد تا مغرب كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام ندهد و بعد از رمضان هم روزه آن روز را قضا نمايد.


    1562 اگر بچه پيش از اذان صبح ماه رمضان بالغ شود، بايد روزه بگيرد، واگر بعد از اذان بالغ شود، روزه آن روز بر او واجب نيست.


    1563 كسى كه براى به جا آوردن روزه ميتى اجير شده اگر روزه مستحبى بگيرد اشكال ندارد، ولى كسى كه روزه قضا يا روزه واجب ديگرى دارد، نمى‏تواند روزه مستحبى بگيرد. و چنانچه فراموش كند و روزه مستحب بگيرد، در صورتى كه پيش از ظهر يادش بيايد، روزه مستحبى او به هم مى‏خورد و مى‏تواند نيت‏خود را به روزه واجب برگرداند. و اگر بعد از ظهر ملتفت‏شود، روزه او باطل است، و اگر بعداز مغرب يادش بيايد، روزه‏اش صحيح است، اگر چه بى‏اشكال نيست.


    1564 اگر غير از روزه ماه رمضان، روزه معين ديگرى بر انسان واجب باشد، مثلا نذر كرده باشد كه روز معينى را روزه بگيرد، چنانچه عمدا تا اذان صبح نيت نكند،روزه‏اش باطل است، و اگر نداند كه روزه آن روز بر او واجب است، يا فراموش كند و پيش از ظهر يادش بيايد، چنانچه كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام نداده باشد، روزه او صحيح و گرنه باطل مى‏باشد.


    1565 اگر براى روزه واجب غير معينى مثل روزه كفاره، عمدا تا نزديك ظهر نيت نكند، اشكال ندارد. بلكه اگر پيش از نيت تصميم داشته باشد كه روزه نگيرد، يا ترديد داشته باشد كه بگيرد يا نه، چنانچه كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام نداده باشد، و پيش از ظهر نيت كند، روزه او صحيح است.


    1566 اگر در ماه رمضان پيش از ظهر كافر مسلمان شود و از اذان صبح تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام نداده باشد، نمى‏تواند روزه بگيرد و قضا هم ندارد.


    1567 اگر مريض پيش از ظهر ماه رمضان خوب شود و از اذان صبح تا آن وقت كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام نداده باشد، بايد نيت روزه كند و آن روز را روزه بگيرد، و چنانچه بعد از ظهر خوب شود، روزه آن روزه بر او واجب نيست.


    1568 روزى را كه انسان شك دارد آخر شعبان است‏يا اول رمضان واجب نيست روزه بگيرد، و اگر بخواهد روزه بگيرد مى‏تواند نيت روزه رمضان كند، ولى اگر نيت روزه قضا و مانند آن بنمايد و چنانچه بعد معلوم شود رمضان بوده، از رمضان حساب مى‏شود.


    1569 اگر روزى را كه شك دارد آخر شعبان است‏يا اول رمضان، به نيت روزه قضا يا روزه مستحبى و مانند آن روزه بگيرد، و در بين روز بفهمد كه ماه رمضان است‏بايد نيت روزه رمضان كند.


    1570 اگر در روزه واجب معينى مثل روزه رمضان از نيت روزه گرفتن برگردد، روزه‏اش باطل است، ولى چنانچه نيت كند كه چيزى را كه روزه را باطل مى‏كند بجا آورد در صورتى كه آن را انجام ندهد، روزه‏اش باطل نمى‏شود.


    1571 در روزه مستحب و روزه واجبى كه وقت آن معين نيست مثل روزه كفاره، اگر قصد كند كارى كه روزه را باطل مى‏كند انجام دهد، يا مردد شود كه به جا آورد يا نه،چنانچه به جا نياورد و پيش از ظهر دوباره نيت روزه كند، روزه او صحيح است.


    Click for larger version
    نيت 



  16. صلوات و تشکر


  17. #9



    رمضان فصل آمرزش






    انسان موجودي است كه از روز ازل به خطاكاري شهره آفاق شده و از آغاز خلقت و آفرينش مهر «جايز الخطا بودن» بر پيشاني اش خورده و درست از همين رو در طول عمر كوتاه و ناپايدار دنيوي اش به كرات و دفعات مرتكب معاصي و گناهان كوچك و بزرگ شده و از صراط مستقيم عبوديت و بندگي حق تعالي منحرف مي شود. دل و جان خود را به زنگار گناه مي آلايد و از ساحت قرب پروردگار دور مي شود و درنتيجه طوق بندگي شيطان را بر گردن مي نهد و به قول معروف: «باركش غول بيابان مي شود» .
    ولي در اين ميان و در بين خيل كثير گنهكاران بي خيال و غافل از حساب و كتاب رستاخيز، گروهي به واسطه برخورداري از وجدان بيدار و جان هوشيار، به محض ارتكاب گناه، دچار تشويش، اضطراب و پريشاني مي شوند كه صدالبته اين ناراحتي و اندوه ارتكاب گناه خود يكي از نشانه هاي ايمان بوده و در احاديث اسلامي از علائم مومن شناخته شده است. از جمله در حديث زير كه از وجود مبارك امام صادق(علیه السّلام) نقل شده به اين مطلب اشاره گرديده:
    «كسي كه نيكوكاري اش او را شادمان و بدكاري اش او را اندوهگين كند مومن است.»(1)
    خلاصه آنكه چنين انساني كه اندوه گناه او را مي آزارد، خاضعانه به دنبال فرصتي مي گردد تا با توبه و استغفار، زنگارهاي معصيت را از آينه دل و جان خود زدوده و بار ديگر جان تيره را همچون آينه درخشان و روشن و تابنده نمايد. و براي او «ماه مبارك رمضان» بهترين فرصت است. چرا كه در اين ماه شريف تمامي زمينه هاي آمرزش از سوي خداوند فراهم است و درك محضر و مجلس رمضان بالاترين و ارزشمندترين سعادت معنوي را نصيب آدمي مي نمايد و لذا به انسان خطاكار طالب آمرزش از قول حافظ عليه الرحمه بايد گفت:
    «درياست مجلس او درياب وقت و در ياب
    هان اي زيان رسيده وقت تجارت آمد»
    زمينه هاي مناسب آمرزش در ماه مبارك رمضان

    همان طور كه گفتيم در اين ماه تمامي شرايط براي آمرزش و برخورداري از لطف و رحمت خداوند فراهم است و بر گنهكار فرض است كه از اين فرصت بي بديل به بهترين وجهي بهره برداري كند و ما در اين بخش از نوشتار خود به برخي از زمينه هاي مساعد آمرزش در ماه رمضان اشاره مي كنيم:
    الف- باز بودن درهاي رحمت و بسته بودن درهاي غضب الهي

    رسول گرامي اسلام(ص) در خطبه شريف شعبانيه كه در آستانه ماه مبارك رمضان ايراد فرموده اند خطاب به مسلمانان مي فرمايند:
    «ايهاالناس ان ابواب الجنان مفتحه فاسألوا ربكم ان لا يغلقها عليكم و ابواب النيران مغلقه فاسألوا ربكم ان لايفتحها عليكم...: اي مردم همانا ]در اين ماه[ درهاي بهشت باز است پس بخواهيد از پروردگارتان كه آنها را برشما نبندد و درهاي آتش بسته است پس بخواهيد از پروردگارتان كه آنها را بر شما نگشايد...»
    با عنايت به اين جملات، براستي آيا زماني بهتر از ماه مبارك رمضان براي برخورداري از نسيم رحمت الهي و آمرزش بيكران پروردگار مي توان به دست آورد. موقعيتي كه بهشت آغوش گشوده تا مهربانانه طالبان خويش را در آغوش كشد و از نعيم بي حد و مرز خود آنان را بهره مند سازد و از ديگر سو جهنم درهاي خشم و غضب خود را بسته و همان گونه كه آتش نمرودي بر ابراهيم(علیه السّلام) سرد و سلامت گرديد، آتش قهر جهنم نيز بر گنهكاران پشيمان و آمرزش طلب سرد و سلامت است؟!
    ب- دربند بودن شياطين

    آدمي در مسير حركت به سوي كمال و قرب پروردگار با موانع بسياري مواجه است كه يكي از اين موانع كه بواقع مانعي اساسي نيز محسوب ميگردد، وجود دشمني سرسخت و حسود بنام «شيطان» است كه بنا به نقل قرآن كريم از روز نخست خلقت آدم(علیه السّلام) كمر به گمراهي اولاد آدم(علیه السلام) بسته و در جاي جاي اين كتاب آسماني از او بنام «عدو مبين» ياد شده و با وجود چنين دشمن عنودي براستي حركت در صراط مستقيم بسي مشكل و طاقت فرساست مگر آنكه دست لطف الهي ياريگر آدمي گردد، كه حافظ گفت:
    دام سخت است مگر يار شود لطف خداي
    ورنه آدم نبرد صرفه ز شيطان رجيم
    و يكي از الطاف الهي در ماه مبارك رمضان بر انسان مستغفر، در غل و زنجير بودن اين خصم پليد و اعوان و انصارش ميباشد كه در نتيجه آدمي آزادانه و بدون برخورد با اين موانع صعب و سخت ميتواند به سوي خداوند رجوع كرده و آمرزش بخواهد و به صراط عبوديت بازگردد، همانگونه كه در خطبه شعبانيه از قول نبي مكرم اسلام(صلّی الله علیه و آله و سلّم) مي خوانيم:
    «... و الشياطين مغلوله فاسألوا ربكم ان لا يسلطها عليكم:
    ]و در اين ماه[ شياطين در غل و زنجيرند پس بخواهيد از پروردگارتان كه آنها را بر شما مسلط نگرداند»
    ج- اجابت دعا

    يكي از بهترين نعمتهاي الهي براي ما آدميان همين اجازه اي است كه خداوند به ما داده تا با او سخن بگوئيم و نيازها و خواست هاي خود را از او درخواست نمائيم. خداوند عزيز در اين جهت نه تنها اجازه فرموده، بلكه اصولاً امر فرموده و ترك دعا را موجب محروميت از توجه خودش به ما اعلام داشته. همچنانكه در آخرين آيه سوره مباركه فرقان به اين مطلب تصريح شده است:
    «قل ما يعبوا بكم ربي لولا دعاوكم: بگو اگر دعاي شما نباشد پروردگار من به شما عنايتي نخواهد كرد.»
    و آمرزش خواهي از خداوند، يكي از مهمترين حاجت هاي هميشگي آدمي بوده است و از آنجا كه دعاي روزه دار در اين ماه شريف به طور قطع و يقين مورد اجابت خداوند است فلذا چه فرصتي بهتر از ماه رمضان براي برخورداري از آمرزش آنهم از طريق دعاهاي مستجاب؟! و ناگفته نماند كه اگرچه دعا نمودن در همه حال و اوقات ارزشمند بوده و امكان پذير است ولي آنچه مسلم است اين عمل خداپسندانه در پاره اي از اوقات از فضيلت بيشتري برخوردار بوده و به اجابت مقرون تر است كه يكي از اين اوقات «ماه مبارك رمضان» است كه في الواقع شريفترين اوقات و فرصت ها براي دعا كردن ميباشد و رسول خدا(صلّی الله علیه و آله و سلّم) در اين خصوص مي فرمايند: «و هو شهر دعيتم فيه الي ضيافه الله... و دعاؤكم فيه: و ماه رمضان ماهي است كه خوانده شده ايد در آن به سوي مهماني خداوند... و دعاهاي شما در آن مورد اجابت است.»(2)
    د- توفيق سحرخيزي

    توبه و بازگشت به سوي خداوند و طلب عفو و آمرزش امري است كه در هر ساعت از شبانه روز انجام پذير است ولي بدون شك و ترديد سحرگاهان و آنگاه كه چشمهاي مردمان در خواب است و عالم را سكوت و سكون فرا گرفته، بهترين فرصت براي اين امر عظيم است و توبه در اين وقت از همه اوقات ديگر بيشتر مورد رضاي پروردگار و مقبوليت آن ذات مقدس قرار دارد چرا كه از هرگونه شائبه ريا و دورويي بدور است و از همين رو در قرآن كريم از «توبه كنندگان در سحرگاهان»(3) تجليل شده و اعلام گرديده كه اينان مورد لطف خداوند قرار دارند. ولي با اينهمه بايد به اين حقيقت اعتراف كنيم كه بسياري از ما بنا به دلائل گوناگون و بهانه هاي درست و نادرست در طول ايام و ليالي سال اين توفيق سحرخيزي و تهجد را از كف مي دهيم و باب رحمت الهي را بر خود مي بنديم!! و در ارزش ماه مبارك رمضان همين بس كه در اين ماه عزيز براي آنانكه اهل تهجد و شب زنده داري نيستند بالاجبار فرصتي فراهم ميشود تا تهجد و سحرخيزي و برخورداري از نسيم لطف و رحمت خداوند را در طول يكماه تجربه كنند و از آمرزش خداوند در اين اوقات بهره مند گردند.
    فلذا بر انسان گنهكار فرض است كه قدر سحرهاي اين ماه شريف را به نيكي دانسته و فرمان الهي را كه ميفرمايد «يا ايهاالذين امنوا توبو الي الله توبه نصوحا... اي گروهي كه ايمان آورديد توبه كنيد بسوي خدا توبه كردني كه نصوح باشد (تحريم.8)» گردن نهاده و با عزمي مردانه به سوي خداوند و رحمت و مغفرتش بازگشت نمايد كه كليد تمامي سعادت ها در همين استغفار سحرگاهان و آمرزش خواهي نيمه شب قرار دارد كه حافظ عليه الرحمه فرمود:
    هر گنج سعادت كه خدا داد به حافظ
    از يمن دعاي شب و ورد سحري بود
    و:
    مرو به خواب كه حافظ به بارگاه قبول
    ز ورد نيمشب و درس صبحگاه رسيد

    از آنچه در اين نوشتار كوتاه آورده شد اين مطلب به دست مي آيد كه ماه مبارك رمضان براي كسي كه در اثر غفلت و فراموشي آلوده به معاصي گرديده و طالب زدودن زنگار گناه از لوح دل و جان خويش است نيكوترين زمان است و بهترين فرصت و آنكه در اثر كثرت گناهان، مهر سياهي و بيچارگي بر پيشاني اش خورده، چنانچه اين فرصت ارزشمند را از دست دهد جز هلاكت بهره اي نخواهد داشت، كه پيامبر اكرم(صلّی الله علیه و آله و سلّم) در خطبه شريف شعبانيهفرمود:
    «فان الشقي من حرم غفران الله في هذاالشهر العظيم: شقي و بدبخت كسي است كه محروم گردد از آمرزش خداوند در اين ماه بزرگ».
    و در همين رابطه توجه به روايت و حكايت زير نيز كه در جلد دوم تفسير شريف «روض الجنان و روح الجنان» تأليف دانشمند و مفسر گرانقدر شيعه در قرن ششم هجري شيخ ابوالفتوح رازي و ذيل آيأ 38 سورأ مباركأ بقره، نقل گرديده آموزنده خواهد بود:
    «و در خبر هست كه: چون ابتداي اسلام بود و اول هجرت بود، رسول عليه السلام از مكه به مدينه آمده بود و مسجد بنا كرده، ستوني است كه آن را حنانه خوانند. رسول عليه السلام بر آن ستون تكيه كردي و براي صحابه خطبه كردي بر پاي استاده. چون مسلمانان بيشتر شدند و عدد و عدت بسيار شد، دستوري خواستند و گفتند: ما را خوش نيست كه ما نشسته و تو بر پاي استاده ما را خطبه مي كني. دستور باش ]اجازه ده[ ما را تا براي تو منبري سازيم تا بدان جا خطبه كني؟ گفت: روا باشد، اين منبر كه امروز هست بساختند.
    رسول عليه السلام آن روز از در مسجد درآمد و آهنگ منبر كرد و نزديك ستون حنانه نرفت، منبر سه پايه بود. پا بر پايه اول نهاد و گفت: آمين، و بر دوم نهاد و سوم همچنين ]آمين مي گفت[ و كس را نديدند كه دعا مي كرد. چون بر منبر شد و بنشست خطبه آغاز كرد... ]اصحاب[ گفتند: يا رسول الله! چون از در درآمدي و به پايأ منبر برشدي، سه بار آمين گفتي، و كس دعايي نميكرد؟ گفت: بلي جبريل دعا مي كرد و شما نمي شنيدي. چون پا بر پايأ اول نهادم، جبريل گفت: من ادرك والديه او واحداً منهما و لم يغفر له ابعده الله؛ هركه مادر و پدر را دريابد و او را نيامرزند، ابعده الله، خداي او را هلاك كناد. من گفتم آمين! چون پا بر پايأ دوم نهادم گفت: هركه ماه رمضان دريابد و او را نيامرزند، ابعده الله؛ خداي تعالي او را هلاك كناد. من گفتم آمين! چون پا بر پايأ سوم نهادم، گفت: هركه پيش او ذكر تو كنند و نام تو برند و بر تو سلام ]صلوات[ نفرستد ابعده الله، خداي تعالي او را هلاك كناد، من گفتم: آمين!»(4)
    و در يك كلام ماه مبارك رمضان ماه عبادت و آباداني خانأ دل است كه در اثر طوفان گناهان ويران شده و خرابي بهم رسانيده است، به تعبير حافظ عليه الرحمه:
    خاك وجود ما را از آب ديده تر كن
    ويرانسراي دل را گاه عمارت آمد...
    پي نوشت :

    1- اصول كافي ج5 باب المؤمن حديث ششم
    2- خطبه شعبانيه پيامبر اكرم(ص)
    3- سوره آل عمران آيه 81
    4- تفسير روض الجنان، ج2، ص53 و ص63
    Click for larger version
     



  18. صلوات و تشکر


  19. #10



    فرصتي براي باهم بودن‌
    بررسي نقش ماه رمضان در ارتباط عاطفي اعضاي خانواده‌




    ماه رمضان كه مي‌رسد همه چيز رنگ عوض مي‌كند. شهر رنگ تازه‌اي به خود مي‌گيرد و آدم‌ها هم جور ديگري مي‌شوند. براحتي مي‌توان حضور رمضان را در كوچه و خيابان حس كرد. صبح تا ظهر، معمولي و تا حدي كشدار مي‌گذرد. كسي به فكر صبحانه و ناهار نيست. فقط كار است و كار. ظهر كه وقت نماز مي‌شود، انگار روز تمام شده است. حالا همه در انتظار افطار لحظه شماري مي‌كنند.
    كم‌كم خيابان‌ها از حالت عادي خارج مي‌شوند. يكي دو ساعت كه از ظهر مي‌گذرد، مسيرها به سمت منزل تغيير مي‌كند براي صرف افطاري در كنار خانواده. هر چه به وقت افطار نزديك‌تر مي‌شويم، شتاب براي رسيدن به خانه بيشتر مي‌شود.
    صف طويل شهروندان براي سوار شدن به اتوبوس و تاكسي و مترو اگرچه در ظاهر چندان خوشايند نيست، اما پيام خوبي را با خود به همراه دارد: تلاش براي بودن در كنار خانواده و بر سر يك سفره. همان چيزي كه در روزهاي عادي كمتر اتفاق مي‌افتد.
    بسياري از ما دوست داريم فرزندانمان بتوانند راه و روش درست زندگي كردن را بياموزند. از اين كه هر كس در زندگي ساز خود را بزند، ناراحت مي‌شويم و دوست داريم خانواده‌اي منسجم و هماهنگ با اهداف مشترك در زندگي داشته باشيم اما دنياي پر مشغله امروز بسياري از فرصت‌ها را از ما گرفته است. يك خانواده معمولي را در نظر بگيريد.
    هنوز تاريك و روشن است كه پدر و فرزندان خانواده اگر اهل صبحانه باشند و به اين وعده مهم غذايي اهميت كافي بدهند، باشتاب و در حالي كه براي رفتن حاضر مي‌شوند.
    چند لقمه‌اي خورده يا نخورده از منزل خارج مي‌شوند: يكي در تلاش براي معاش و ديگري به دنبال كسب علم. به اين مجموعه مادر را هم اضافه كنيد اگر شاغل باشد. اين تصويري است كه در بسياري از خانواده‌هاي امروزي ديده مي‌شود. اين خانواده تا شب و احيانا بر سر سفره شام فرصت دور هم بودن را نخواهند داشت.
    اما اين ميز شام را دست كم نگيريد. درباره ارزش و اهميت غذا خوردن اعضاي خانواده در كنار يكديگر زياد شنيده‌ايم. كارشناسان، غذا خوردن اعضاي خانواده را كنار هم يكي از راه‌هاي ايجاد صميميت و پيشگيري از بسياري از مشكلاتي مي‌دانند كه مي‌تواند گريبانگير خانواده شود.
    با اين حال، ميز شام بويژه اگر تلويزيون هم روشن و يكي از آن سريال‌هاي سركاري در حال پخش باشد، مكان مناسبي براي تبادل اطلاعات و توضيحات و گفتگوهاي مهم نيست، اما مي‌توان آن را پلي دانست كه راه را براي گفتگوهاي مهم‌تر در فرصت‌هاي بعدي هموار مي‌كند.
    اينجا زماني است براي برقراري ارتباطات چشمي‌ با يكديگر. اين زماني است كه كمي ‌با يكديگر شوخي كنيد و بخنديد و مقدمات را براي صحبت‌هاي بعدي آماده كنيد. اين تبادلات پل‌هاي برقراري ارتباط بين والدين و نوجوانان را مي‌سازد. بدون اين مقدمات كه ميز شام براي شما مهيا مي‌كند، ساير مذاكرات مهم رخ نخواهد داد.
    ارتباط مستقيمي ‌بين گفتگوهاي كوتاه زمان شام و گفتگوهاي بلند و طولاني كه بعدها انجام خواهد شد، وجود دارد.
    نويسنده كتاب هفت عادت خانواده‌هاي كامروا در اين زمينه معتقد است يكي از راه‌هاي ساده هماهنگ كردن خانواده، برپايي سفره يا ميز غذاست كه همه دور آن جمعند. نشستن كنار يكديگر بر سر سفره يا ميز شام مي‌تواند به يك جلسه مهم خانوادگي تبديل شود.
    در اين زمان شما مي‌توانيد با يكديگر گپ بزنيد، شوخي كنيد، درباره مسائل و وقايع مهم روز تبادل نظر كنيد و با گفتگو درباره مسائل مورد علاقه كودكان و نوجوانان فاصله بين نسل‌ها را تا حد زيادي كوتاه كنيد.
    چنانچه شام در محيطي شاد صرف شود مي‌تواند نقش حياتي براي هر خانواده داشته باشد. يك شام خوب بچه‌ها و همسر را بر سر سفره‌اي فرا مي‌خواند كه نشاندهنده نظم و هماهنگي اعضاي خانواده است.
    نتايج چندين بررسي حاكي از آن است كه وقتي پدر و مادر بنا به عادت در وعده‌هاي منظم با نوجوانانشان غذا مي‌خورند، احتمال اين كه فرزندانشان در سنين بالاتر به سيگار يا مواد مخدر گرايش پيدا كنند بسيار كمتر است.
    مارلا ايزن برگ، پژوهشگر اصلي بخش سلامت و طب نوجوانان در دانشگاه مينسوتا در آمريكا معتقد است: 60 درصد از خانواده‌هايي كه با هم غذا مي‌خورند تقريبا به لحاظ تاثير اين كار روي دانش‌آموزان نوجوان، همان بازدهي را داشتند كه انتظار آن مي‌رفت.
    مطالعات ديگري نشان داد درصد مصرف مواد مخدر سبك و كشيدن سيگار و حتي دزدي‌هاي خرد ميان دانش‌آموزان كه با خانواده و دور هم شام يا عصرانه و ديگر وعده‌هاي غذايي را صرف مي‌كنند، به ميزان قابل توجهي پايين‌تر است چون با وجود برنامه‌هاي خانوادگي، احتمال فعاليت‌هاي پس از مدرسه و داشتن زمان آزاد بيشتر در خارج از منزل، كاهش مي‌يابد.
    با اين حال بررسي‌ها نشان مي‌دهند فقط نيمي‌از نوجوانان شامشان را به طور منظم با والدينشان مي‌خورند. از نتايج ديگر بررسي‌ها اين كه نوجواناني كه با خانواده شام نمي‌خورند 4 برابر بيشتر از ديگران در معرض مشكلات عاطفي و رواني قرار مي‌گيرند، بنابراين به گمان كارشناسان خانواده، رازي در ميز شام نهفته است.
    فضاي شاد همراه با صحبت درباره مسايل روز مي‌تواند كلاسي باشد كه از هر جمله آن مي‌توان درسي آموخت. با خواندن دعا و شكر براي نعمت‌هاي خدادادي مي‌توانيم روح تازه‌اي در فضاي خانه بدميم. وقتي كه با هم جمع هستيم مي‌توانيم ايده‌ها و شنيده‌هاي روزمان را در اختيار يكديگر بگذاريم و از اين طريق، مهارت‌هاي ذهني اعضاي خانواده را تقويت كنيم.
    سفره يا ميز شام بهترين فرصت است. غذاي خوب، همراهي خوب و بحث خوب سنت پسنديده شام خانوادگي را شكست ناپذير خواهد كرد.
    با تدارك غذاهاي اصيل ايراني كه پيش از اين مختص شام بود، مي‌توانيم علاوه بر غذاي جسم، خوراكي ويژه براي روح و روان تك‌تك اعضاي خانواده فراهم آوريم و اين روش صرفا يكي از 7 عادت خانواده‌هاي كامرواست.

    غذا خوردن دور هم مي‌چسبد

    اگر باز هم انگيزه لازم براي غذا خوردن با خانواده را پيدا نكرده‌ايد بد نيست بدانيد بر اساس مقاله‌اي كه در سايت تبيان آمده است غذاخوردن كنار افراد خانواده، مفهومي‌ فراتر از رفع ‌گرسنگي دارد. اگر فكر مي‌كنيد فرزند نوجوانتان ترجيح مي‌دهد تنها غذا بخورد، اشتباه مي‌كنيد.
    بررسي و مطالعه‌اي كه سال 2006 انجام شد، نشان داد والدين و فرزندان هر دو از غذاخوردن در جمع خانواده لذت مي‌برند و احساس خوبي در اين باره دارند. غذاخوردن با افراد خانواده، موجب مي‌شود كمتر بيرون از خانه غذا بخوريد. غذاهاي آماده و فست‌فود كه اغلب چرب، شور و حاوي مواد افزودني‌اند را كمتر مصرف كنيد.
    نتايج مطالعه‌اي كه در سال 2004 انجام شد، نشان داد بين الگوي غذاخوردن و اختلالات غذا خوردن در دختران و پسران رابطه معني‌داري وجود دارد. پرخوري، رفتارهاي بدغذايي، وزن نامناسب و رژيم‌هاي مكرر و ناموفق، همه از عوارض اختلالات خوردن است. با رعايت نكات زير مي‌توان نوجوانان را از اين آسيب‌ها و عوارض دور نگه داشت.
    بكوشيد بيشتر وعده‌هاي غذايي را كنار افراد خانواده ميل كنيد؛ در صورتي كه اين امكان وجود ندارد، سعي كنيد حداقل يك ‌بار در طول روز و بيشتر روزهاي هفته دور هم غذا بخوريد.
    به موضوع غذاخوردن دور يك ‌ميز اهميت دهيد. اگر لازم بود براي جمع‌شدن همه افراد منتظر بمانيد و در شرايط و مواقع بحراني با هم ‌بودن را به غذاخوردن در ساعت و زمان مشخص ترجيح دهيد.
    محيط مناسب و فضاي شاد و مثبتي براي جمع‌شدن افراد خانواده دور يك ميز فراهم كنيد. براي بچه‌ها بشقاب و ليوان و ظروفي با طرح و رنگ مورد علاقه‌شان بخريد.
    مطالعه ديگري كه سال 2003 انجام شده است هم نشان داد، نوجواناني كه با والدينشان شام مي‌خورند، بيشتر سبزي و ميوه مصرف مي‌كنند و رفتارهاي غذايي سالم‌تري دارند.
    اين نشان مي‌دهد بچه‌ها از رفتارهاي غذايي والدينشان الگوبرداري مي‌كنند و مشاهده رفتارهاي سالم غذايي مانند مصرف ميوه و سبزي از سوي والدين بيشتر از اين‌كه به‌طور مستقيم به آنها بگوييد سبزي و ميوه بخورند در آنها تاثير مي‌گذارد.

    فضاي مثبت، در كنار هم بودن‌

    فوايد اين‌كه همه افراد خانواده دور يك ميز يا دور يك سفره جمع شوند و با هم غذا بخورند، حتي از تغذيه سالم هم فراتر است. اين كار كيفيت بودن افراد خانواده در كنار هم را بيشتر و به تحكيم و تقويت روابط خانوادگي كمك مي‌كند.
    بعضي والدين بيشتر از اين‌كه به نحوه و چگونگي غذاخوردن فرزندانشان توجه كنند، به ارزش و مقدار غذا توجه مي‌كنند؛ غافل از اين‌كه بچه‌ها به احساس و فضاي مثبت غذاخوردن با خانواده نياز دارند و سبك و نحوه غذاخوردن به اندازه ارزش غذايي آنچه مي‌خوريم، اهميت دارد.
    احساس لذت و رضايت، شادابي و نشاط، تغذيه سالم و وزن متناسب، ياد گرفتن آداب غذا خوردن، گفتگو درباره اتفاقات و اطلاع از برنامه‌هاي روزانه تك‌تك افراد خانواده همه از فوايد غذاخوردن افراد خانواده دور يك ميز است.
    غذاخوردن افراد خانواده در كنار هم براي همه افراد خانواده لذتبخش و مفيد است، اما اين لحظات در ذهن بچه‌ها خيلي زيبا و به‌يادماندني‌تر است.
    روا‌ن‌شناسان كودك توصيه مي‌كنند كودك را از 2‌‌سالگي كنار سفره بنشانيد، حتي اگر كودك نمي‌تواند زمان طولاني بنشيند، او را براي 5 دقيقه هم كه شده، كنار سفره بنشانيد تا آداب غذاخوردن در كنار سفره را ياد بگيرد.

    فرصت طلايي رمضان‌

    اگر تاكنون به روستاها يا شهر‌هاي كوچك سفر كرده باشيد حتما متوجه شده‌ايد كه در آنجا شهر و روستا خيلي زود تعطيل مي‌شود و مردم در ساعات اوليه شب راهي منازل خود مي‌شوند بنابراين فرصت بيشتري را كنار يكديگر مي‌گذرانند. اين كه در شهرهاي بزرگ نيز چنين اتفاقي رخ دهد يك روياي دست‌نيافتني است، اما براي ما شهرنشينان ماه رمضان يك فرصت طلايي است.
    شايد در هيچ زمان ديگري مانند وقت افطار اعضاي خانواده براي رسيدن به خانه و نشستن دور يك ميز يا سفره تلاش نمي‌كنند. ترافيك سنگين شبانگاهي و شتاب شهروندان در ساعات نزديك به اذان مغرب گواه اين مدعاست.
    سفره افطار و سحر‌هاي ماه رمضان يكي از فرصت‌هاي طلايي است كه براي خانواده‌هاي پرمشغله امروزي كه گاه حتي وعده غذايي شبانه را نيز نمي‌توانند كنار هم بگذرانند، تنها يك ماه در سال ايجاد مي‌شود.
    چه خوب بود اگر سريال‌هاي تلويزيوني در ماه رمضان با فاصله‌اي حداقل 30‌دقيقه‌اي پس از اذان پخش مي‌شد، چون خانواده‌ها مي‌توانستند از اين فرصت به دست آمده استفاده بهتر و مفيدتري داشته باشند.

    Click for larger version
     


  20. صلوات و تشکر


صفحه 1 از 8 123 ... آخرینآخرین

موضوعات مشابه

  1. چه کسی جشن عروسی اش را در « روز عاشوراء » برگزار کرد ؟
    توسط مهاجر در تالار واحد فرهنگی هنری - معاونت فرهنگی تربیتی
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 1392/08/26, 08:53 قبل از ظهر
  2. فضیلت شب و روز دحوالارض و اعمال آن/ روزه دحوالارض همانند روزه هفتاد سال است
    توسط مهاجر در تالار واحد فرهنگی هنری - معاونت فرهنگی تربیتی
    پاسخ: 2
    آخرين نوشته: 1392/07/09, 09:43 بعد از ظهر
  3. پاسخ: 21
    آخرين نوشته: 1392/06/29, 04:20 بعد از ظهر
  4. ✿۞✿پرسش و پاسخ هایی پیرامون روزه و روزه داری
    توسط 88060714 در تالار پنجره دریافت پرسش
    پاسخ: 65
    آخرين نوشته: 1391/05/28, 02:39 بعد از ظهر
  5. پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 1390/03/01, 12:46 قبل از ظهر

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •