تالار دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله Arabic English Persian
بازیابی رمز
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2
  1. #1

    سخن چيني (نمامي)




    واژه "نمامي" در لغت برگرفته از نمَّ (ن م م) به معني سخن چيني كردن و سخن گفتن براي اختلاف است، نميمه همان سخن چيني و دو به هم زني است.[1]
    حقيقت سخن چيني همان افشاي سر و پرده دري است چه از طريق گفتار، چه نوشتار چه رمز و اشاره.[2] برخي "سعايت" را همان سخن چيني مي‌دانند با اين تفاوت كه از كسي كه نزد او سخن چيني می‌شود بيم ضرر و اذيت داشته باشد، مانند: سلاطين و امرا و حكّام. اين بدترين نوع سخن چيني است و گناه آن بيشتر است و از دشمني و از مال دوستي ناشي مي‌شود كه از پستي و خباثت شهوت و غضب (به معني عام آن) است.[3]
    در مقابل سخن چيني، صفت پسنديده اصلاح ذات البين است يعني آشتي دادن ميان دو نفر كه خصومت بينشان ايجاد شده. نمامي و سخن چيني يكي از بزرگترين گناهان است و اصلاح ذات البين يكي از وظايف مهم خداپسندانه و انساني است.[4] دو زباني نوعي از سخن چيني است كه وقتي انسان بين دو نفر مخالف قرار مي‌گيرد با هر دو موافق باشد و موافق ميلش صحبت كند. اين عمل عين نفاق است مگر اينكه بخواهد كينۀ كسي را از دل ديگري بزدايد[5] (كه اين همان اصلاح ذات البين است و مورد تأييد شرع مي‌باشد.) شخص نمام به تعبير ادبا مانند هيزم شكني است كه شعله‌هاي آتش اختلاف را مشتعل تر مي‌سازد.[6]

    دلايل و انگيزه‌هاي سخن چيني:
    1- نظر سوء داشتن به ديگران و در صدد بدنامي ايشان بودن.
    2- تفريح و سرگرمي
    3- هرزه گويي و مجلس آرايي
    4- تفرقه افكني و ايجاد تشويش[7]
    5- حسد (حسود نمی­تواند آرامش ديگران را تحمل كند)
    6- عقدۀ حقارت
    7- انتقام جويي[8]
    8-اظهار محبت نسبت به مخاطب.
    به هر حال شكي نيست كه سخن چيني از پست ترين كارهاي زشت است، چون شخص سخن چين از دروغ، غيبت، مكر، بي وفايي، خيانت، دورويي، فساد كردن ميان مردم و....بركنار نخواهد ماند. سخن چين در بريدن رشته‌اي كه خداوند امر به پيوستن آن فرموده، مي‌كوشد و در زمين فساد مي‌كند.[9]
    پي نوشت ها
    [1] . راغب اصفهاني، مفردات، ترجمه غلامرضا خسروي، تهران، مرتضوي، 1372، اول، ج 3، ص 400
    [2] . شبّر، عبدالله؛ اخلاق، ترجمه محمدرضا جباران، قم، هجرت، 1377، دوم، ص 243.
    [3] . نراقي، مهدي؛ علم اخلاق اسلامي (گزيده ترجمه جامع السعادات)، ترجمه جلال الدين مجتبوي، بي جا، حكمت، 1372، سوم، ص 289.
    [4] . مكارم شيرازي، ناصر و همكاران؛ اخلاق در قرآن، قم، مدرسه الامام علي بن ابي طالب (ع)، 1382، دوم، ج 3، ص 294 و 304.
    [5] . اخلاق، پيشين، ص 244.
    [6] . محمدي گيلاني، محمد؛ درسهاي اخلاق اسلامي، تهران، سايه، 1378، اول، ص 330
    [7] . مهدوي كني، محمدرضا؛ اخلاق علمي، قم، ثقلين، 1382، اول، ص 135.
    [8] . اخلاق در قرآن، پيشين، ص 311- 309.
    [9] . علم اخلاق اسلامي، گزيده جامع السعادات، پيشين، ص 288.

  2. صلوات و تشکر


  3. #2



    موارد استثناء:
    اگر احساس مي‌كنيم كه فرد يا گروهي سوء قصد نسبت به ديگري دارند و مسأله جدي است، مانعي ندارد سخن ايشان را برای فرد مورد نظر نقل كنيم. از موارد استثناء ديگر، اختلاف در ميان صفوف دشمن به وسيلۀ سخن چيني است، چه راست باشد چه دروغ، جايز و گاهي واجب است.[1]

    وظيفۀ ما در برابر سخن چين:
    1- سخن او را تصديق نكنيم، حضرت امير (ع) مي‌فرمايد:
    «ألْكِذْب السَّعايَةَ و النَميمَةَ باطِلَةً كانَتْ اوْ صَحيحَةً »[2]
    «سعايت و سخن چيني را دروغ شمار، نادرست باشد يا درست »

    2- او را از اين كار منع كنيم چون سخن چيني از منكرات است و نهي از منكر واجب است.[3]
    3- به شخصي كه از او سخن چيني مي‌شود گمان بد نبريم.[4]
    4- دربارۀ سخن نمام تجسس و تحقيق نبايد كرد.
    5- سخن وي را بازگو نكنيم.[5]

    پي نوشت
    1- اخلاق در قرآن، پيشين، ص 313.
    2- محمدي ري شهري، محمد؛ ميزان الحكمه، ترجمه حميدرضا شيخي، قم، دارالحديٍ، 1377، اول، ص 6474.
    3- لقمان/ 17.
    4- اخلاق، پيشين، ص 243.
    5- علم اخلاق اسلامي، پيشين، ص 289.

  4. صلوات و تشکر


مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •