تالار دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله Arabic English Persian
بازیابی رمز
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2
  1. #1

    مرحله حسابرسی در قیامت از نظر قرآن




    یکی از مراحلی که در قیامت داریم، مرحله حساب است، این یکی از مواقف و منازل قیامت است، یعنی ازاعمال و رفتاری که انسان در دنیا نموده است حساب می کشند، و بدانها رسیدگی می کنند. «و ان تبدوا مافی انفسکم او تخفوه یحاسبکم به الله فیغفر لمن یشاء ویعذب من یشاء والله علی کل شیء قدیر؛ و اگر آنچه در نفس های شماست آشکار کنید، و یا پنهان! در هر صورت خداوند حساب آنها را از شما می گیرد، و سپس هر کس را که بخواهد مورد عفو وغفران خود قرار می دهد، و هر کس را که بخواهد عذاب می کند، و خداوند بر هر کاری و بر هر چیزی تواناست» (آیه 284 سوره بقره).

    آیاتی که در قرآن مجید راجع به حساب آمده است بسیار است؛ به لَحْن های مختلف و مضامین متفاوت. «وَ الَّذِینَ کَفَرُو´ا أَعْمَـ'لَهُمْ کَسَرَابٍ بِقِیعَةٍ یَحْسَبُهُ الظَّمْـَانُ مَآءً حَتَّی إذَا جَاءَهُ لَمْ یَجِدْهُ شَیْئًا وَ وَجَدَ اللَهُ عِنْدَهُ فوفّیه حِسَابَهُ وَاللَهُ سَرِیعُ الْحِسَابِ؛ آن کسانی که کافر شده اند، اعمالشان همچون سراب است که شخص تشنه آن را آب می پندارد. و آن سراب در زمینی خشک واقع است، بطوریکه چون تشنه کام خود را بدانجا رساند هیچ آبی نیابد؛ و خداوند را آنجا می یابد، و خداوند بطور کامل از او حساب می کشد؛ و خدا بسرعت به حساب ها رسیدگی میکند» (آیه 39 سوره نور). یعنی افرادی که کافرند، کردارشان أصالت و واقعیّتی ندارد، و همچون آب سیراب کننده نیست، و مُنتج نتیجه و مُثمر ثمر نیست؛ بلکه همچون سراب آب نماست، که هر چه در آن سرزمین بیشتر به دنبال آب بگردند کمتر می یابند. عمرشان سپری میگردد و چیزی دست آنها را نمیگیرد، و از این عالم تشنه کام با جگری سوخته و عطشان آهنگ رحیل می نمایند. و عمر و سرمایه حیات هم از دست رفته و خدا حاضر است، و در آنجا به حساب میرسد. چه کردی؟ چرا دنبال باطل رفتی؟ چرا از آب حقیقت خود را سیراب نکردی؟

  2. #2



    نزدیک بودن حسابرسی در قیامت
    «اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسَابُهُمْ وَ هُمْ فِی غَفْلَةٍ مُّعْرِضُونَ؛ حساب مردم به آنها خیلی نزدیک شده است؛ ولی آنها پیوسته در حال غفلت بسر میبرند و اعراض میکنند» (ابراهیم/1). حساب بسیار نزدیک است، چون بین مردم و بین حساب آنها هیچ فاصله ای نیست. بین انسان و مردن او هم فاصله ای نیست. حالا بفرمائید فاصله باشد؛ هر چه باشد باز هم کوتاه است، چون ما به سمت حساب نزدیک میشویم، هر چه هم دور باشد. چون هر لحظه ای که میگذرد نزدیک میشویم، پس نزدیک است؛ دور چیزی است که گذشته و رفته و دیگر انسان به آن چیز دسترسی ندارد. این سالهای عمر ما که گذشته است بسیار دور است، چون طیّ شده و دوره ها گذشته است و قابل بازگشت نیست؛ پس بسیار دور است. حتّی همین یک ساعتی که الا´ن از ما گذشته است با آنکه یک ساعت بیشتر طول نکشیده امّا خیلی دور است؛ از این جهت که گذشته و دیگر پیدا نمیشود. آیا کسی میتواند این ساعتی را که گذشته است پیدا کند؟ آیا میتواند چرخ زمان را برگرداند و آن ساعت را مشهود خود ببیند؟ این محال است. چرا؟ چون اگر بخواهد برگردد باید عالم برگردد. این یک ساعت از همه موجودات طبیعی و مادّی گذشته و اگر بخواهد برگردد، تمام آن سلسله علل و معلولاتی که دست به دست یکدیگر داده اند تا این زمان را از آن ساعت به این ساعت آورده اند همه باید برگردند، و مشیّت الهیّه درباره آنها باید تغییر کند، و این محال است؛ پس محال است کسی بتواند یک دقیقه قبل را برگرداند.

    بنابراین همین یک دقیقه قبل با اینکه یک دقیقه بیشتر نیست ولی خیلی دور است، چون دسترسی بدان نیست. امّا حساب بسیار نزدیک است. چون پیوسته ما بسوی حساب میرویم، گر چه عمر ما بقدر عمر حضرت نوح باشد که نهصد و پنجاه سال در میان قوم خود زندگی نمود. بالاخره امری است شدنی که باید تحقّق پذیرد. خود حضرت نوح هم که این مقدار را در بین قوم زیست نمود، هر لحظه بسوی نقطه أجل نزدیک میشد و به حساب میرسید. ما هم عمرمان به اندازه ای باشد که فرضاً از آن مقدار هم زیاده باشد بالاخره یک مُهری بر پیشانی ما زده شده است که باید بمیریم، و به حساب برسیم. «کُلُّ مَنْ عَلَیْهَا فَانٍ * وَ یَبْقَی ' وَجْهُ رَبِّکَ ذُوالْجَلَـ'لِ وَ الاْءِکْرَامِ؛ هر چیزی که روی زمین است دستخوش بوار و فنا و هلاکت است، و فقط وجه الله که صاحب جلالت و کرامت است باقی میماند» (آیه 26 و 27 سوره رحمن). پس فنا برای ما هم هست، ما هم باید بسوی خدا و بسوی حساب برویم؛ هر چه دور باشد نزدیک است. «اقْتَرَبَ للنَّاسِ حِسَابُهُمْ؛ حساب برای مردم بسیار نزدیک شده است امّا آنان در غفلت بسر میبرند، و پیوسته در حال اعراض میباشند. پیوسته میگویند: فلان کس مُرد، فلان کس چه شد؟ امّا خودشان هیچ تکانی نمی خورند که شاید آن حسابها برای ما هم باشد، و آن مرگ و میر به سراغ ما هم بیاید؛ اگر بیاید طبعاً آن حسابهائی را که انها دارند ما هم خواهیم داشت.

موضوعات مشابه

  1. اصول تفکر سیاسی در قرآن(آیات سیاسی در قرآن)
    توسط رضایی قمی در تالار سیاست در قرآن
    پاسخ: 1
    آخرين نوشته: 1390/12/14, 08:24 بعد از ظهر

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •