تالار دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله Arabic English Persian
بازیابی رمز
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 4 , از مجموع 4
  1. #1

    ◕◕◕ امام حسین و قرآن




    در روايتى امام حسين(عليه السلام) مراتب و معارف قرآن كريم را اين گونه مطرح فرموده است:
    «كتاب اللّه عزوجل على أربعة أشياء: على العبارة و الاشارة و اللطايف و الحقايق. فالعبارة للعوام و الاشارة للخواص و اللطائف للأولياء و الحقايق للأنبياء;([1]) كتاب خدا بر چهار چيز استوار است: عبارات و رمزها (اشاره ها) و لطايف و حقايق. عبارات آن براى توده مردم است; اشاره و رموزات، از آنِ خواص و بندگانِ ويژه است; لطايف آن براى اوليا است و حقايق آن نيز براى پيامبران و انبيا است».
    حضرت امام حسين(عليه السلام)، در اين حديث، ضمن بيان اين كه قرآن، داراى معارف عميقى است، بهره مندى از آن را براى همگان ميسّر مى دانند. در اين حديث، مقصود از «عبارات»، شناخت مفاهيم در حدِّ ترجمه و دانستن معانى لغات است كه توده هاى مردم در آن سهم دارند. مقصود از «اشارات قرآن» فهم قرآن، حدِّ تفسيرِ آن است كه در حوزه صلاحيت متخصصان قرآن و مجتهدان تفسير مى باشد كه به ابزار تفسير مجهّزند. منظور از «لطايف قرآن»، نكات و برداشت هايى است كه از حدِّ فهمِ نوع علماى تفسير فراتر بوده، شرط «ولايت الهى» را طلب مى كند; آنان كه دل به خدا سپرده اند و خدا سرپرستى آنان را بر عهده گرفته است و از ياران و حواريون خاص پيشوايان معصوم اند; به حوزه لطايف قرآن راه يافته و از آن بهره مند مى شوند. مقصود از «حقايق قرآن»، ذات قدسى و مكنون ملكوتى قرآن است كه اتصال و تماس با آن، معصوم را مى سزد و دست ديگران از آن حوزه كوتاه است: «لاَّ يَمَسُّهُو إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ»([2])

    [1]. بحارالانوار، ج 89، ص 20.

    [2]. واقعه، 79.

  2. #2

    فضیلت تلاوت قرآن




    «بشر بن غالب اسدى» نقل مى كند:
    روزى خدمت امام حسين(عليه السلام) رسيدم و آن حضرت درباره ارزش و ثواب خواندن قرآن با ما اين چنين سخن گفت: كسى كه يك آيه از قرآن را ايستاده بخواند، براى هر حرفى صد پاداش نيكو براى آن شخص نوشته مى شود. اگر در غير نماز بخواند، خداوند به هر حرفى ده پاداش نيكو به او عطا مى كند. پس اگر قرآن را بشنود، به هر حرفى يك پاداش نيكو به او عطا مى كند و اگر كسى تمام قرآن را در شب بخواند فرشتگان بر او تا صبح درود مى فرستند و اگر در روز ختم كند، فرشته هاى نگهبان بر او تا شب درود مى فرستند و دعاى او بر آورده است و به اندازه آن چه ميان آسمان و زمين است به او پاداش داده مى شود.
    پرسيدم: اين ثواب خواننده قرآن است; امّا كسى كه نمى تواند قرآن بخواند چه؟
    فرمود: اى برادر بنى اسد! در شگفت مباش; زيرا خداوند، بخشنده، ستايش كننده و بزرگوار است; اگر آن چه را از قرآن مى داند بخواند، خدا اين اجر را به او مى دهد.([1])

    [1]. اصول كافى، ترجمه محمد باقر كمره اى، ج 6، ص 420.

  3. #3

    امام حسین در قرآن




    آيات فراوانى در قرآن درباره امام حسين(عليه السلام) وجود دارد; برخى رقم آيات را 128 و برخى ديگر تا 250 آيه ذكر كرده اند. برخى از آيات ياد شده آشكارا درباره امام حسين(عليه السلام) نازل شده است و برخى با تفسير و تأويل مفسران ـ البته به كمك روايات ـ بر ايشان تطبيق شده است.
    اين آيات از جهات مختلفى قابل دسته بندى است:
    الف) آياتى كه بر اساس منابع تفسيرى و روايى مربوط به امام حسين(عليه السلام) است:
    اسراء،33; مريم،1; حج،60; احقاف،15; رحمن، 22; نازعات،6; تكوير،8; فجر،27; تين،1.
    ب) آياتى كه بر امام حسين(عليه السلام) تطبيق شده است:([1])
    بقره، 84 و 193; نساء، 31 و 77; انعام، 62; انفال، 75; اسراء، 4 و 6; مريم، 7; حج، 19 و 40; عنكبوت، 15; صافات،88ـ89; زخرف، 28; دخان، 29; نبأ،18; عبس، 25; انشراح، 1.
    ج) آياتى كه در شأن يا تطبيق بر امام حسن و امام حسين(عليهما السلام) نازل شده است:
    آل عمران، 61; نساء، 36 و 69; انعام، 84; نور، 35; فرقان، 74; احزاب، 40; رحمن، 17; واقعه، 89; حديد، 12 و 28; تغابن، 15; فجر، 3; بلد، 3 و 9; بروج، 3; شمس، 2 و 3; سوره فلق.
    د) آياتى كه مربوط به پنج تن آل عبا يا تعدادى از آنان مى باشد كه يكى از آنان امام حسين(عليه السلام) است:
    بقره، 37، 54، 60، 124 و 238; آل عمران، 7 و 110; نساء، 43; مائده، 54; اعراف، 46، 157; يونس، 63ـ64; نحل، 43; اسراء، 44; مؤمنون، 1 و 111; فرقان، 10، 54 و 57; فاطر، 32، صافات، 165ـ166; شورى، 23; طور، 21; حشر، 9; صف، 4; حاقه، 17; انسان، 7; مرسلات، 41.
    هـ) آياتى كه مربوط به دوازده امام يا چهارده معصوم(عليهم السلام) است:
    بقره، 31، 35، 136ـ137، 143، 256 و 261; آل عمران، 36، 95، 185 و 200; نساء، 59; مائده، 56; توبه، 36; هود، 91; ابراهيم، 24; حجر، 45، 46ـ47 و 75; نحل، 90; اسراء، 71; طه، 115; حج، 77; نور، 36ـ37 و 55; احزاب، 12 و 33; صافات، 83; شورى، 23; واقعه، 10; انسان،5; كوثر،1.
    و) آياتى كه مربوط به حضرت على، فاطمه، حسن و حسين(عليهم السلام) و ديگرانى، چون حمزه، جعفر، عقيل و حضرت خديجه(عليهم السلام) است:
    آل عمران،33; كهف، 2; حج، 40; فاطر، 21; غافر، 7; تحريم،8; مطففين، 22.
    ز) آياتى كه در ذيل آن ها روايتى مربوط به امام حسين(عليه السلام) آمده است كه نه از باب شأن نزول و نه از باب تطبيق است:
    بقره، 49، 195ـ196 و 199; آل عمران، 34، 45، 49 و 103; نساء، 56; مائده، 1 و 35; انعام، 62; اعراف، 199; يوسف، 13ـ14 و 67; اسراء، 7 و 71; مريم، 55; نور، 31; نمل، 40; شعراء، 227; قصص، 5 و 21; احزاب، 23 و 58; زمر، 46 و 61; غافر، 71; مجادله، 7.([2])

    [1]. گرچه بخش اول و دوم آيات را مى توان جمع كرد و در يك بخش قرار داد، اما با توجه به لسان روايات، اين تفكيك صورت گرفته است. در بخش اول در ذيل آيات، روايات به صراحت مى فرمايد: «الحسين»; اما در قسمت دوم، عبارات ديگرى به كار رفته است.

    [2]. ر.ك: تأويل الآيات الظاهرة فى فضائل العترة الطاهرة / الحسين فى القرآن (تأويل آيات القرآن فى سيد الشهداء).

  4. #4




    شهادت امام حسین(ع) تسلیت بر شما کاربران گرامی تسلیت باد.





موضوعات مشابه

  1. الحسینیة الافتراضیة (حسینیه مجازی)
    توسط محمد مهدی قربانی در تالار دیگر
    پاسخ: 2
    آخرين نوشته: 1392/09/30, 12:40 بعد از ظهر
  2. پاسخ: 178
    آخرين نوشته: 1392/08/23, 01:57 قبل از ظهر
  3. پاسخ: 38
    آخرين نوشته: 1391/10/02, 04:35 بعد از ظهر
  4. پاسخ: 6
    آخرين نوشته: 1391/09/26, 02:41 بعد از ظهر
  5. ◕◕◕ دعاهای امام حسین(علیه السلام)
    توسط هندیانی در تالار امام حسين (ع)
    پاسخ: 9
    آخرين نوشته: 1391/04/02, 08:19 قبل از ظهر

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •