تالار دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله Arabic English Persian
بازیابی رمز
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1
  1. #1

    نام حيوانات در قرآن كريم




    در قرآن كريم نام حدود 35 حيوان آمده است كه در برخى موارد در آيات مختلف از نامهاى مختلف يك حيوان ياد شده است؛ اين نامها بدين قرار است:
    سلوى = بلدرچين (بقره/2،57)، بَعوض = پشه (بقره/2،26)، ذباب = مگس (حجّ/22،73)، نحل = زنبور عسل (نحل/16،68)، عنكبوت (عنكبوت/29،41)، جراد = ملخ (اعراف/7، 133؛ ...)، هدهد = شانه به سر (نمل/27،20)، غُراب = كلاغ (مائده/5 ، 31)، ابابيل = پرستو (فيل/105،3)، نمل = مورچه. (نمل/27، 18) سيوطى از اين 10 نام به عنوان نامهاى پرندگان (پرواز كننده) در قرآن ياد كرده است. سپس درباره اينكه چرا مورچه جزو پرندگان به شمار آمده مى‌نويسد: به اين دليل كه طبق نقل قرآن، سليمان زبان پرندگان را مى‌دانست: «عُلِّمنَا مَنطِقَ الطَّيرِ» (نمل/27، 16) و همو سخن گفتن مورچه‌اى را با ديگر مورچگان شنيد و فهميد: «قالَت نَملَةٌ يـأَيُّهَا النَّملُ ادخُلوا مَسـكِنَكُم لاَيَحطِمَنّكُم سُلَيمـنُ و جُنودُهُ ... * فَتَبسَّمَ ضاحِكًا ...» (نمل/27، 18 ـ 19)، بنابراين بايد آن مورچه نيز از پرندگان به شمار آيد. بعضى نيز براى جمع ميان اين دو آيه گفته‌اند: مورچه‌اى كه سليمان زبان او را فهميد، از مورچه‌هاى بالدار بوده است.[1]
    شايان ذكر است كه در گزارش سيوطى عنكبوت نيز از پرواز كننده‌ها ياد شده است، در حالى كه حشره غير پرنده است و نيز از پروانه = فراش (قارعه/101،4) كه حشره‌اى پرواز كننده است سخن به ميان نيامده است.
    نيز قرده = ميمون (بقره/2،65 ؛ ...)، بغال = استر (نحل/16،8)، غنم، نعجه، ضأن و معز = گوسفند (انعام/6 ،143 ـ 146؛ ص/38، 23 ـ 24)، ذئب = گرگ (يوسف/12،13 ـ 15)، بعير و جَمَل = شتر (يوسف/12،65 ؛ اعراف/7،40؛ ...)، قَسْوَرَة = شتر (مدثّر/74،51)، خَيْل و جياد (جمع جواد) و صافنات (جمع صافنه) = اسب (نحل/16،8 ؛ ص/38،51)، بقر = گاو (بقره/2،70)، عِجْل = گوساله (هود/11،69)، حيّه = مار (طه/20،20)، ثُعبان = اژدها (اعراف/7،107؛ ...)، حمار و حمير = اُلاغ (نحل/16،8 ؛ بقره/2،259؛ ...)، خنزير = خوك (بقره/2،173)، كَلْب = سگ (اعراف/7،176)، قُمَّل = شپش (اعراف/7،133)، نون و حوت = ماهى (انبياء/21،87 ؛ كهف/18،63)، ضفادع = قورباغه (اعراف/7،133)، فيل (فيل/105،1)؛ همچنين مى‌توان از بحيره، سائبه، حام و وصيله (مائده/5 ،103) به عنوان نامهايى براى اصنافى از شتر و گوسفند كه در ميان عرب جاهلى رايج بوده است نام برد.[2]

    پي نوشتها
    1- الاتقان، ج 2، ص 311.
    2- مجمع البيان، ج 3، ص 389 ـ 390.

  2. صلوات و تشکر


موضوعات مشابه

  1. پاسخ: 9
    آخرين نوشته: 1391/06/08, 11:42 قبل از ظهر
  2. ๑ஜ๑ مسيحيت از عيسي تا يوحنا
    توسط گمنام در تالار مسیحیت
    پاسخ: 19
    آخرين نوشته: 1390/04/07, 11:26 بعد از ظهر
  3. حضرت ايوب (ع)
    توسط hoda در تالار نبوت عامه
    پاسخ: 0
    آخرين نوشته: 1390/01/10, 12:56 بعد از ظهر

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •