راهنمایی گالری تصاویر گالری فیلم گالری صوتی شهر مجازی قرآن کریم انجمن شهر مجازی قرآن کریم کتابخانه Arabic Persian
quran rss search

زندگینامه استاد حمید عجمی
۱ دیدگاه
line زندگینامه استاد حمید عجمی

«حمید عجمی» متولد سال ۱۳۴۱ و اهل یکی از قدیمی‌ترین محله‌های تهران، یعنی قلهک است. در خانواده‌ای مذهبی رشد یافته و از حضور معنوی پدرش «مرحوم حاج هدایت‌الله عجمی» که شاعر و خادم اهل‌بیت علیهم‌السلام بوده، بهره‌های بسیاری برده است.
از سال ۱۳۵۶ یعنی از پانزده سالگی به کلاس‌های خوشنویسی انجمن خوشنویسان ایران رفته و بیست و پنج سال است که به مشق و نگارش خط نستعلیق، مشغول است.
چهار سال از محضر استاد کیخسرو خروش بهره برده و دوازده سال، استاد غلامحسین امیرخانی را شاگردی کرده است؛ حمید عجمی صاحب سبک خط «معلّی» است؛ خطی که در سال امیرالمؤمنین علیه‌السلام با توجه به کاربری‌های متفاوت این خط در تبلیغات، به تمام مردم ایران اسلامی معرفی شد.
چرا خط معلی؟
ببینید؛ من در آن دوره‌ای که خط «معلّی» را شروع کردم و کار کردم، چون از وجود مبارک حضرت امیر(ع) متأثّر بودم و به این شخصیت بزرگ در تاریخ، همیشه یک حس خاصی داشتم و همواره بحث وجود مبارک ایشان در منزل ما بود، یقیناً من همه جانم شیفته‌ی وجود ایشان بود؛ در آن دوره هم، سعی کردم هر چه که دارم در واقع در راستای وجود ایشان هزینه کنم.
آنچه نتوان داد جز در دست محبوبان، دل است
و آنچه نتوان ریخت جز در پای خوبان، آبروست
به همین خاطر است که آن دوره، تنها چیزی که داشتم و می‌توانستم از سر ارادت، عرضه‌اش بکنم، این بود که نسبت به وجود مبارک حضرت امیر علیه‌السلام یک چنین واکنشی نشان بدهم در حقیقت امدادهایی که در جانم مهیّا می‌شد و از وجود مبارک ایشان کسب می‌کردم باعث شد خط معلّی از وجود ایشان نشأت گرفته شود. امّا اینکه من می‌گویم، از وجود مبارک حضرت امیر؛ مقصودم علی بن ابیطالبِ هزار و چهارصد سال پیش نیست. مقصود علی بن ابیطالب، بعنوان یک حقیقت کلی در عالم است؛ آن حقیقتی که، از آن موقعی که نورش خلق شد جاری بوده، از آن موقع که نور وجود مبارک پیغمبر(ص) و علی بن ابی‌طالب(ع) و بزرگانی که بعنوان ائمه‌ی اطهار مطرح و به عنوان یک حقیقت در تاریخ جاری هستند خلق شد؛ اشاره‌ام به اینجاست. هر حرکتی هم که در عالم تحقق پیدا می‌کند، در ذیل عنایت و تسلط این بزرگان به عنوان انسان کامل است؛ برای این‌که هیچ حقیقتی و هیچ حرکت حقّانی، هیچ وقت به نتیجه نمی‌رسد، مگر طبق عنایات انسان کامل؛ این از یک منظر، از منظر تاریخی‌اش هم ما وقتی به سنت اسلام و حقائق و واقعیت‌هایی که در دین اسلام هست رجوع می‌کنیم، آن کاتبی که، به مفهوم حقیقی، قرآن را کتابت کرد علی بن‌ابی‌طالب علیه‌السلام است. یعنی بودند کسان دیگری که قرآن را نوشتند، امّا در زاویه‌ای نبودند که این‌قدر نزدیک به پیغمبر باشند؛ از سوی دیگر در زاویه‌ای نبودند که انباشتگی از علم داشته باشند؛ در زاویه‌ای نبودند که خود حضرت رسول خدا، اینقدر واکنش‌های مثبت به آنها نشان بدهد؛ اینقدر مسلط به مفاهیم قرآن باشند. پس علی بن ابی‌طالب وقتی قرآن را کتابت می‌کند، حقیقتاً کتابت می‌کند و اول کاتبی است که بحقیقت، قرآن را کتابت کرده است، بنابراین وقتی که ما مسلمانیم و رجوعمان به دین اسلام است و تلاشمان این است که این حقانیت را تجلی بدهیم، یقیناً نمی‌توانیم رجوع به اصل نکنیم می‌گوید که:
بس نکو گفتم حکیم غزنوی
سر همانجا نهِ، که باده خورده‌ای
وقتی کاتبی که از منابع و ذخایر معنوی اسلام و وجود مقدس پیامبر اسلام تغذیه می‌شود و بعد سعی می‌کند که خطی بنویسد که در جان خطش، وجود مبارک پیغمبر تجلی پیدا بکند، ناچار به این است که سر به درگاه وجود مبارک حضرت امیر بساید؛ یعنی به عنوان اولین کاتبی که بحقیقت قرآن را کتابت کرد. در طول تاریخ هم شواهد بسیار زیادی داریم.

نمونه تصاویر خط معلی را اینجا ببینید



نظر خود را درج کنید