تالار دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله دانشگاه مجازی المصطفی صلی الله علیه و آله Arabic English Persian
بازیابی رمز
مشاهده RSS Feed

88060855

بيانات رهبری در مراسم اجراى خطبه‌ى عقد ازدواج‌

به این مطلب امتیاز بدهید
توسط در تاریخ 1392/09/28 در ساعت 11:36 قبل از ظهر (1007 نمایش)
در ازدواج ، اصل قضيه يك امر انسانى است؛ نه يك امر مادّى. اسلام مهريه را قرار داده است؛ اما مهريه اين را به‏ صورت يك معامله‏ ى دادوستدى نمى‏كند. اين‏جا دادوستدى نيست؛ بلكه طرفين در يك جاى مشترك سرمايه‏ گذارى مى ‏كنند. اين‏طور نيست كه شما مثل خريد و فروش، يك چيز بدهيد و يك چيز بگيريد. نه، اين‏جا چيزى دادن و چيزى گرفتن نيست؛ بلكه هر دو نفر موجودى خودشان را در صندوق و كاسه‏ ى مشتركى مى‏ گذارند و هر دو از آن استفاده مى‏ كنند. در ازدواج ، قضيه اين است.
بنابراين، نقش مادّيات در اين‏جا بايد خيلى ضعيف باشد. ما كه مى‏ گوييم مهريه‏ ها را سنگين نكنند، از اين بابت است. اگر ما گفته ‏ايم كه مهريه بيش از فلان مقدار نباشد، معنايش اين نيست كه اگر بيش از فلان مقدار بود، عقد باطل يا حرام است؛ نه، جايز هم هست، اما كار غلط است.
بعضيها چند ميليون تومان مهريه مى‏گذارند؛ يعنى ازدواج را كه يك امر انسانى است، به يك دادوستد و به يك كار بازارى و معامله‏ گرى تبديل مى‏ كنند. اين، تحقير و توهين به نقش و شأن انسانيت در ازدواج است. اين، كار غلطى است. ازدواج صحنه‏ ى تفاخر نيست‏.
بعضيها هم ازدواج را كه يك امر عاطفى و انسانى و وجدانى است، به صحنه‏ ى تفاخر تبديل مى ‏كنند. مثلاً مى‏ گويند كه جهيزيه‏ ى ما اين‏ چيزها را داشت؛ آيا جهيزيه‏ ى دختر شما هم اينها را دارد؟! تفاخر و تنافس! يا مثلاً مى ‏گويند كه ما عقدمان را در فلان سالن گرفتيم. البته حالا كه متأسفانه مرسوم شده است در هتلها مى‏ گيرند؛ كه كار بسيار بدى است. حتّى گاهى شنيده يا ديده مى‏شود، بعضى افرادى هم كه از آنها توقع نيست، براى تفاخر به همديگر، مراسم عقد خود را در هتلها و سالنها مى ‏گيرند! نه، مراسم عقد را در اتاق خانه و حياط منزل خودتان و يا همسايه ‏تان بگيريد و مردم را دعوت كنيد؛ همين‏طور كه هميشه بوده است. اين‏گونه محيطها، يك محيط انس خانوادگى است. عده ‏يى دوست، عده ‏يى قوم و خويش، عده ‏يى همرديفهاى دختر يا پسر، دوستان مدرسه، دوستان پسر در محيط كار يا مدرسه، جمع مى‏شوند و شادى و خوشى مى‏ كنند؛ اين درست است.
اين‏كه ما اين‏جا را صحنه‏ ى تفاخر قرار بدهيم، غلط اندرغلط است. هم محيط ازدواج را آلوده‏ ى به مادّيات مى‏كند، هم اين صحنه‏ ى پاك و لطيف وجدانى را صحنه‏ ى تفاخرها و تنافسها و زياده ‏رويها مى‏كند، بعد هم اين دختر و پسر از اول عادت مى‏كنند كه بايستى زندگى آنان بر تجمل و تشريفات بگذرد؛ چرا؟ بگذاريد از اول به يك زندگى متوسط عادت كنند.
تجملات براى يك جامعه، مضر و بد است. آن كسانى كه با تجملات مخالفت مى‏ كنند، معنايش اين نيست كه از لذتها و خوشيهايش بى‏ اطلاعند؛ نه، كار مضرى براى جامعه است؛ مثل يك دارو يا يك خوراكى مضر. با تجملات زيادى، جامعه زيان مى‏كند. البته در حد معقول و متداول ايرادى ندارد؛ اما وقتى كه همين‏طور مرتب پاى رقابت و مسابقه به ميان آمد، اصلاً از حد خودش تجاوز مى‏كند و به جاهاى ديگرى مى‏رود؛ و اين براى جامعه مضر است. حالا چنانچه ما آن كار مضر را درعرصه ‏ى ازدواج بياوريم و بخواهيم از آن استفاده كنيم، اين ديگر غلط اندرغلط خواهد شد؛ بسيار بد است.
اين ميهمانيهاى پُرسروصدا و هتل‏ گرفتنها و خرجهاى زياد، كار آن طاغوتيها بود. اخيراً در روزنامه هم موردى را نوشته بودند، كه چه ‏قدر خوب كردند كه نوشتند؛ تامردم بفهمند كه اين كارها زشت است. ماها هميشه در خانه‏ هاى خودمان - يك اتاق، دو اتاق - عقد و عروسى مى‏ گرفتيم. اگر هم نداشتيم، از همسايه قرض مى‏ گرفتيم. مقدارى شيرينى و ميوه چيده مى‏شد؛ مى‏ گفتيم، مى‏ خنديديم، شوخى مى‏ كرديم؛ خيلى هم خوش مى‏ گذشت. البته آن طاغوتها و آدمهاى بدى كه بحمداللَّه ازاله شدند، اين‏طور برگزار نمى‏كردند. آنها به اين وضع قانع نبودند؛ در آن هتلها مى‏رفتند و ميهمانيهاى پُرخرج و چنين و چنان برپا مى‏كردند.
حالا ما كه بر سر كار آمده ‏ايم، نبايد كار آنها را تكرار بكنيم. اگر تكرار بكنيم، ما هم مثل آنها مى‏ شويم؛ آن بد بود. نه اين‏كه وقتى آدم نمى‏تواند كار پُرخرجى بكند، نكند؛ ولى وقتى كه توانست، برود بكند! پس چى شد؟! آن منطق صحيح، اين را ايجاب نمى‏كند. بايد بنا را بر سادگى گذاشت.
جهيزيه‏ ها را ساده بگيريد. اگر جهيزيه نيازهاى دختر را تأمين مى ‏كند، خوب است؛ اما به سمت تجملات نرود.


۱۳۷۰/۰۴/۲۰
بيانات در مراسم اجراى خطبه‌ى عقد ازدواج‌

آپدیت شده 1392/09/28 در 11:48 قبل از ظهر توسط 88060855

برچسب ها: هیچ یک ویرایش برچسب ها
دسته بندی ها
دسته بندی نشده

نظرات